Agapanthia dahli dahli (Richter, 1821)

Agapanthia dahli dahli, kınkanatlılar (Coleoptera) takımının teke böcekleri (Cerambycidae) familyasına, Lamiinae alt familyasına ait bir böcek alt türüdür. Agapanthia dahli türünün aday alt türüdür. Erginleri yaklaşık 11–22 mm boyuyla cinsin iri türlerindendir. Koyu renkli vücudu sarımsı tüylerle kaplıdır ve antenlerin dip halkalarında belirgin kıl püskülleri bulunur. Larvaları devedikenleri gibi papatyagillerin yanı sıra başka otsu bitkilerde de gelişebilir. Avrupa'dan Orta Asya'ya kadar geniş bir alanda yayılış gösterir.

Agapanthia cinsinin üyeleri ince ve uzun yapılı, silindirik gövdeli böceklerdir. Antenleri genellikle vücut uzunluğuna eşit ya da ondan daha uzundur ve birçok türde ilk anten halkalarının ucunda belirgin kıl püskülleri bulunur; bu özellik cinsin en kolay tanınan işaretlerinden biridir. Vücut çoğunlukla koyu renklidir; üzerinde sarımsı, grimsi ya da beyazımsı kısa tüylerden oluşan desenler, bazı türlerde ise metalik mavi veya yeşil bir parlaklık görülür.

Cinsin larvaları ağaçlarda değil, otsu bitkilerin gövdelerinde gelişir. Dişi, yumurtalarını bitki gövdesinde açtığı küçük yaralara bırakır; larva gövdenin özünü kemirerek aşağı doğru ilerler ve çoğunlukla gövdenin dibinde ya da kök boğazında kışı geçirir. Gelişim genellikle bir yılda tamamlanır. Konukçu bitkiler arasında papatyagiller (özellikle devedikenleri), maydanozgiller, sığırkuyrukları ve ballıbabagiller sayılabilir; bazı türler tek bir bitki grubuna bağlıyken bazıları birçok konukçu kullanır. Erginler ilkbahar ve yaz aylarında, özellikle güneşli günlerde konukçu bitkilerin gövdeleri ve çiçekleri üzerinde görülür; burada beslenir ve çiftleşirler. Bu böcekler açık otlaklarda, çalılıklarda, yol kenarlarında, nadas alanlarında ve kuru yamaçlarda yaşar. İnsanlar ya da tarım bitkileri açısından kayda değer bir zararları yoktur; otsu bitkilerdeki böcek topluluğunun doğal bir parçasıdırlar.

Agapanthia cinsi Palearktik bölgede yaygındır; özellikle Akdeniz havzası, Anadolu, Kafkasya ve Orta Asya'da tür çeşitliliği yüksektir. Türkiye, bu cinsin en çok türünü barındıran ülkelerden biridir. Yakın türlerin birbirinden ayrılması çoğu zaman tüy deseninin, anten püsküllerinin ve erkek üreme organının ayrıntılı incelenmesini gerektirir.