Ulmus canescens

Ulmus canescens, karaağaçgiller (Ulmaceae) familyasına ait, Doğu Akdeniz havzasında yayılış gösteren bir karaağaç türüdür. Bazı yazarlar onu ova karaağacının (Ulmus minor) bir alt türü olarak değerlendirir. Tür adı, genç sürgünlerinin ve yapraklarının alt yüzünün yoğun, grimsi tüylerle kaplı olmasına işaret eder.

Orta boylu bir ağaç ya da büyük çalı olarak gelişir. Yaprakları ova karaağacınınkine benzer; ancak özellikle alt yüzü daha yoğun tüylüdür ve bu da bitkiye grimsi bir görünüm verir. Akdeniz ikliminin sıcak ve kurak yazlarına uyum sağlamış olup dere kenarlarında, vadi tabanlarında ve kıyı bölgelerindeki ormanlarda yetişir. Güney İtalya, Balkanlar'ın güneyi, Anadolu ve Levant gibi bölgelerden bilinir.

Karaağaçlar (Ulmus) Kuzey Yarımküre'nin ılıman bölgelerinde yayılış gösteren, yaklaşık otuz-kırk türden oluşan bir cinstir. Yaprakları kenarları çift dişli ve tabanı belirgin biçimde asimetriktir; bu özellik cinsin en kolay tanınan karakteridir. Çiçekleri küçük, gösterişsiz ve rüzgârla tozlaşır; genellikle yapraklanmadan önce, ilkbaharın başında açar. Meyveleri yuvarlak, yassı, kanatlı tek tohumlu samaralardır ve rüzgârla yayılır. Kökten ve kütükten kolayca sürgün verebilmeleri, kesilen ya da hastalanan bireylerin yeniden gelişmesini sağlar.

Karaağaçlar dere kenarları, ova ormanları ve yerleşim yerlerinde sık görülür; odunları sert ve dayanıklı olduğundan geçmişte mobilya, araç ve tarım aletlerinde kullanılmıştır. Yirminci yüzyılda kabuk böcekleriyle taşınan bir mantarın yol açtığı karaağaç solgunluğu (Hollanda karaağaç hastalığı) Avrupa ve Anadolu'da pek çok karaağaç populasyonunu ciddi biçimde azaltmıştır. Karaağaç yaprakları birçok kelebek ve güve tırtılı için besin kaynağıdır; yaşlı ağaçların kovukları ise kuşlara ve yarasalara barınak sağlar.