Trissolcus rufiventris (Mayr, 1907)

Trissolcus rufiventris, zarkanatlılar takımının Scelionidae familyasına ait küçük bir asalak arı türüdür. Tür ilk kez Mayr, 1907 tarafından tanımlanmıştır ve Trissolcus cinsine dahildir. Trissolcus cinsi, kokarca böcekler (Pentatomidae) ve yakın familyaların yumurtalarında gelişen, dünyada çok sayıda türü bulunan önemli bir cinstir. Dişiler bir yumurta kümesini bulduktan sonra çoğunlukla kümeyi korur ve diğer dişileri uzaklaştırır. Bu cinsin türleri, Türkiye'de de tahıl zararlısı süne (Eurygaster integriceps) gibi zararlılara karşı biyolojik mücadele çalışmalarında önem taşır. Trissolcus rufiventris, süne ve diğer kokarca böceklerin yumurtalarında gelişen yumurta parazitoitleri arasında yer alır. Erginler genellikle kısa ömürlüdür ve sıcak mevsimlerde etkindir; yılda birden fazla döl verebilirler. Konak bulma sırasında dişiler, antenleriyle yüzeyleri yoklayarak kimyasal izleri takip eder.

Scelionidae, zarkanatlılar (Hymenoptera) takımının Platygastroidea üst familyasına bağlı, dünya genelinde binlerce türü bilinen bir asalak arı familyasıdır. Güncel bazı sınıflandırmalarda bu grup Platygastridae familyası içinde ele alınır. Üyeleri genellikle 0,5–3 mm boyunda, çoğunlukla siyah ya da koyu renkli, bazen metalik parıltılı küçük arılardır. Antenleri dirsekli ve dişilerde uçta belirgin bir topuz oluşturur; kanat damarlanması belirgin biçimde indirgenmiştir.

Familyanın bütün üyeleri bilindiği kadarıyla yumurta parazitoitidir: dişi, konak böceğin ya da örümceğin yumurtasına kendi yumurtasını bırakır ve larva tek bir yumurtanın içeriğiyle beslenerek gelişimini tamamlar. Konaklar arasında böcekler (özellikle yarımkanatlılar, düzkanatlılar, kelebekler ve kınkanatlılar) ile örümcekler yer alır. Ergin arılar çoğunlukla çiçek nektarı ve bal özü gibi şekerli sıvılarla beslenir. Bazı türlerin dişileri konak yumurtalarını koku izleriyle bulur, hatta yumurta bırakacak konak dişilerinin üzerinde taşınabilir.

Konak yumurtalarını henüz zarar oluşmadan yok ettikleri için Scelionidae türleri tarım zararlılarının doğal kontrolünde değerli canlılardır ve bazı cinsleri biyolojik mücadelede yoğun biçimde kullanılır. Çok küçük oldukları için doğada kolayca fark edilmezler; tür düzeyinde tanımlamaları uzman incelemesi gerektirir. İnsanlar için zararsızdırlar ve sokmazlar.