Trigonotylus psammaecolor Reuter, 1904

Trigonotylus psammaecolor, Miridae familyasının Mirinae alt familyasına ait Trigonotylus cinsinin bir üyesidir. Bu cinsin türleri ince uzun, narin gövdeli, çoğunlukla açık yeşil ya da sarımsı yeşil renkli böceklerdir; antenleri uzundur ve bazı türlerde kırmızımsı renk taşır. Uzun ve dar gövde yapıları, aralarında yaşadıkları ot saplarına ve yapraklarına uyum sağlamalarına yardımcı olur.

Cinsin üyeleri buğdaygiller (Poaceae) familyasından otlar üzerinde beslenir; çayırlarda, meralarda, yol kenarlarında ve tahıl tarlalarında sıklıkla görülür. Bazı türleri tahıllarda ve çim alanlarda emgi zararı yaparak tarımsal açıdan önem kazanabilir.

Bu türlerin ait olduğu Miridae familyası, Türkçede çoğunlukla ot tahtakuruları ya da yaprak tahtakuruları olarak anılan, küçük ve narin yapılı böcekleri kapsar. Familyanın ayırt edici özellikleri arasında oselin bulunmaması, ön kanadın sert bölümünde kuneus denen üçgen bir parçanın yer alması ve dört boğumlu uzun antenler sayılabilir. Dünyada yaklaşık on bin türüyle Heteroptera içindeki en büyük gruptur.

Miridae familyasında gelişme eksik başkalaşımla gerçekleşir; nimfler erginlere benzer, kanat taslakları her gömlek değişiminde biraz daha belirginleşir. Yumurtalar bitki dokusunun içine bırakıldığı için kolayca görülmez. Pek çok tür yalnızca belirli bitki türleri veya bitki aileleri üzerinde yaşar, bu nedenle konukçu bitkinin bulunduğu yerlerde yerel olarak bol olabilir. Konukçu bitkilerin ortadan kalkması, bu tür özelleşmiş böceklerin de bölgeden kaybolmasına yol açabilir.

Bu familyanın bazı türleri tarım bitkilerinde zarar yapabilirken bazıları diğer küçük eklembacaklıları avlayarak doğal denetime katkıda bulunur. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; ısırma ya da sokma ile sağlığa zarar vermezler. Küçük ve birbirine benzeyen türler oldukları için kesin tanı çoğunlukla büyüteç altında inceleme ve uzman bilgisi gerektirir. Ot tahtakurularının çoğu sıcak yaz günlerinde etkindir ve süpürme ağı ile bitki örtüsünden kolayca toplanabilir; bu yöntem, bölgesel tür listelerinin hazırlanmasında sıkça kullanılır.