Tipula lunata Linnaeus, 1758

Tipula lunata, Linnaeus tarafından 1758'de tanımlanmış, tipulidler familyasının (Tipulidae) eski ve iyi bilinen türlerinden biridir. "Dev sivrisinek" olarak da anılan uzun bacaklı sinekler grubuna aittir. Avrupa'nın büyük bölümünde yayılış gösteren, iri yapılı bir türdür; erginleri özellikle ilkbahar ve yaz başında çayırlarda ve orman kenarlarında görülür.

Tipula türleri dışarıdan kocaman sivrisineklere benzese de kan emmez ve insanlar için zararsızdır. Gövdeleri narin, bacakları vücut uzunluğunun birkaç katına ulaşabilecek kadar uzundur ve yırtıcılardan kaçarken kolayca kopabilir. Göğüs üzerindeki V biçimli dikiş, kanat damarlanmasının ayrıntıları ve erkek genital yapıları türlerin ayırt edilmesinde en önemli karakterlerdir; bu nedenle pek çok tür ancak uzman incelemesiyle güvenilir biçimde teşhis edilebilir.

Bu sineklerin larvaları toprak ekosistemlerinin önemli ayrıştırıcılarındandır; ölü yaprak, kök ve diğer organik artıkları tüketerek toprağın havalanmasına ve besin maddelerinin geri dönüşümüne yardım eder. Hem larvalar hem de erginler kuşlar, yarasalar, örümcekler ve yırtıcı böcekler için önemli bir besin kaynağıdır. Erginler kısa ömürlüdür ve yalnızca nektar ya da su gibi sıvıları alabilir.

Tipula, dünya genelinde binlerce türü kapsayan ve Tipulidae familyasının en büyük cinsidir; çok sayıda alt cinse ayrılır. Türler özellikle ılıman bölgelerde, çayır, orman kenarı, dere boyu ve dağ habitatlarında yaygındır. Türkiye'nin dağlık ve çeşitli coğrafyası, bu gruptan pek çok türe ve dar yayılışlı yerel forma ev sahipliği yapar.

Diğer tipulidler gibi insanlara karşı hiçbir tehlike oluşturmaz; ısırmaz, sokmaz ve hastalık taşımaz; bu nedenle evlere girdiklerinde öldürülmeleri gereksizdir. Görünüşleri nedeniyle sıklıkla sivrisineklerle karıştırılsalar da zararsız ve doğanın dengesinde yararlı canlılardır.