Sureyaella bella Uvarov,1934

Sureyaella bella, düz kanatlılar takımının (Orthoptera) çalı çekirgeleri ailesine (Tettigoniidae) ve bu ailenin Tettigoniinae alt ailesine ait bir böcek türüdür. Tür, Uvarov tarafından 1934 yılında tanımlanmıştır. Sureyaella, Anadolu’ya özgü olarak bilinen, az sayıda tür içeren ve ayrıntılı biyolojisi henüz yeterince araştırılmamış bir çalı çekirgesi cinsidir.

Tettigoniidae ailesi, uzun ve ince antenleri çoğu zaman vücut boyunu aşan, Türkçede genel olarak çalı çekirgeleri adıyla anılan böcekleri kapsar. Bu ailenin üyeleri gerçek çekirgelerden (Acrididae) kıl gibi ince ve uzun antenleri, dört eklemli tarsusları ve dişilerdeki kılıç ya da orak biçimli belirgin yumurta koyma borusu (ovipozitör) ile kolayca ayrılır. Erkekler, ön kanatlarının tabanındaki özelleşmiş damarları birbirine sürterek türe özgü ötüşler üretir; duyma organları ön bacakların kaval kemiğinde (tibia) yer alır. Tür adı olan bella Latincede “güzel” anlamına gelir. Anadolu’daki pek çok yerel çalı çekirgesi gibi bu cinsin üyelerinin de kısa kanatlı, uçamayan ve dar alanlarda yaşayan böcekler olduğu kabul edilir; bu tür canlılar yaşam alanı kaybına karşı duyarlıdır.

Tettigoniinae alt ailesindeki türlerin çoğu çalılık, kurak çayır, orman kenarı ve taşlık yamaçlarda yaşar. Beslenme genellikle karışıktır: bitki dokularının yanı sıra küçük böcekleri de avlayabilirler. Dişiler yumurtalarını ovipozitörleriyle toprağa ya da bitki dokusuna bırakır; yumurtalar çoğu zaman kışı geçirir ve bazı türlerde gelişme birden fazla yıl sürebilir. Tam olmayan başkalaşım geçirirler; yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer, birkaç gömlek değiştirerek büyür ve yaz aylarında ergin hâle gelir.

Çalı çekirgeleri hem bitki tüketicisi hem de küçük omurgasızların avcısı olarak ekosistemde önemli bir yer tutar; aynı zamanda kuşlar, sürüngenler, memeliler ve örümcekler için değerli bir besin kaynağıdır. Anadolu, çok sayıda yerel ve dar yayılışlı çalı çekirgesi türü barındırmasıyla Orthoptera çeşitliliği bakımından dikkat çekici bir bölgedir. İnsanlar için zararsızdırlar; büyük türler elle tutulduğunda güçlü çeneleriyle ısırabilir ancak tehlike oluşturmazlar.