Stenurella jaegeri (Hummel, 1825)

Stenurella jaegeri, teke böcekleri ailesinin (Cerambycidae) çiçek tekeleri alt ailesine (Lepturinae) bağlı Stenurella cinsinden küçük bir böcek türüdür. 1825 yılında Hummel tarafından tanımlanmıştır. Güneydoğu Avrupa, Kafkasya ve Batı Asya'da yayılış gösterir. Kanat örtüleri genellikle sarımsı ya da kırmızımsı olup uç kısımları koyudur.

Stenurella cinsi, küçük boylu, ince yapılı ve kanat örtüleri arkaya doğru belirgin biçimde sivrilen çiçek tekelerini kapsar. Pek çok türde dişi ile erkek arasında renk farkı bulunur: dişilerde kırmızı tonlar daha yaygınken erkekler daha koyu ya da sarımsı renkte olabilir. Larvaları yere düşmüş dallar, kütükler ve çürümekte olan odun içinde gelişir; hem iğne yapraklı hem de yaprak döken ağaçların odununu kullanabilirler. Erginler yaz aylarında çayırlarda ve orman kenarlarında çiçekler üzerinde sık görülür.

Çiçek tekeleri alt ailesi (Lepturinae), ailenin öteki gruplarına göre daha kısa antenli, öne doğru daralan bir göğüs bölmesi ve arkaya doğru incelen kanat örtüleriyle tanınır. Erginleri ilkbahar sonu ve yaz aylarında güneşli orman kenarlarında, açıklıklarda ve çayırlarda çiçekler üzerinde, özellikle maydanozgillerin şemsiye biçimli çiçek durumlarında polen ve nektarla beslenirken görülür. Bu nedenle çiçekleri ziyaret ederek tozlaşmaya katkıda bulunan böcekler arasında sayılırlar.

Teke böcekleri ailesi (Cerambycidae), dünyada 35.000'i aşkın türüyle kın kanatlıların en kalabalık ailelerinden biridir. Aile üyelerinin en belirgin özelliği, çoğu zaman vücut uzunluğuna yaklaşan ya da onu aşan uzun antenleridir. Larvalar genellikle odun içinde gelişir; canlı, ölmekte olan ya da ölü ağaç ve çalıların gövde, dal veya köklerinde galeriler açarak beslenirler. Gelişme çoğu türde bir ila birkaç yıl sürer ve pupa dönemi de çoğunlukla odun içinde geçirilir. Bu yönüyle aile, ölü odunun parçalanması ve besin maddelerinin toprağa geri dönmesinde önemli bir ekolojik rol üstlenir; bazı türleri ise orman ve meyve ağaçlarında zararlı olarak bilinir.

İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmaz; sokma ya da zehir gibi bir savunma aracı yoktur. Yaşam döngüsü ölü ve çürümekte olan odunla bağlantılı olduğundan, doğal ormanların, yaşlı ağaçların ve ölü odunun korunması bu tür böceklerin varlığını sürdürebilmesi açısından önemlidir.