Stenometopiellus angorensis (Zachvatkin, 1946)

Stenometopiellus angorensis, yarımkanatlılar takımında (Hemiptera) yaprak pireleri ailesine (Cicadellidae) bağlı bir böcek türüdür. İlk olarak Zachvatkin, 1946 tarafından tanımlanmıştır. Bu takson, ailenin pek çok üyesi gibi az bilinen ve genellikle yalnızca uzmanlarca ayırt edilebilen küçük bir yaprak piresidir.

Stenometopiellus, Deltocephalinae alt ailesine bağlı bir yaprak piresi cinsidir. Bu cinsin üyeleri küçük ve ince yapılıdır; başları önden bakıldığında belirgin biçimde öne doğru uzamıştır. Genellikle bozkırlar, kurak çayırlar ve yarı çöl alanlarında otsu bitkiler ile çalılar üzerinde yaşarlar. Cinsin türleri ağırlıklı olarak Orta Asya, İran ve Anadolu gibi kurak bölgelerde dağılış gösterir.

Yaprak pireleri ailesi (Cicadellidae), yarımkanatlılar takımının (Hemiptera) en kalabalık ailelerinden biridir ve dünya genelinde yirmi binden fazla tür içerir. Üyeleri genellikle birkaç milimetre boyunda, ince ve uzunca gövdeli böceklerdir. Arka bacaklarının kaval kemiği (tibia) üzerinde uzunlamasına sıralar hâlinde dizilmiş dikenler bulunur; bu yapı aileyi akraba gruplardan ayırmada kullanılan en önemli özelliklerden biridir. Güçlü arka bacakları sayesinde rahatsız edildiklerinde hızla sıçrayarak ya da uçarak kaçarlar.

Yaprak pireleri delici-emici ağız parçalarıyla bitki özsuyuyla beslenir. Türlerin bir kısmı iletim demetlerinden, bir kısmı ise yaprak dokusundaki hücrelerin içeriğinden beslenir. Dişiler yumurtalarını genellikle yumurta koyma borusuyla bitki dokusunun içine bırakır. Yumurtadan çıkan nimfler erginlere benzer, ancak kanatsızdır ve birkaç gömlek değiştirerek ergin olur; yani başkalaşım yarımdır. Ilıman bölgelerde türlerin çoğu yılda bir ya da birkaç döl verir. Erkek ve dişiler, bitki gövdesi üzerinden iletilen ve insan kulağının duyamadığı titreşim sinyalleriyle haberleşir.

Bu böcekler insanlar için zararsızdır; sokmaz ve zehirli değildir. Bazı yaprak piresi türleri ise beslenirken bitkilere virüs ve fitoplazma gibi hastalık etkenlerini taşıyabildikleri için tarımda önem taşır. Doğal ekosistemlerde ise örümcekler, kuşlar, yırtıcı böcekler ve parazitoit arılar için önemli bir besin kaynağıdır. Türlerin kesin tanımı çoğunlukla erkek eşey organlarının mikroskop altında incelenmesini gerektirir.