Selenocephalus tapan (Dlabola, 1981)

Selenocephalus tapan, yarımkanatlılar takımında (Hemiptera) yaprak pireleri ailesine (Cicadellidae) bağlı bir böcek türüdür. İlk olarak Dlabola, 1981 tarafından tanımlanmıştır. Bu takson, ailenin pek çok üyesi gibi az bilinen ve genellikle yalnızca uzmanlarca ayırt edilebilen küçük bir yaprak piresidir.

Selenocephalus cinsi, yaprak pirelerinin en büyük alt ailesi olan Deltocephalinae içinde yer alır. Cinsin üyeleri ailenin görece iri yapılı temsilcileri arasındadır; genellikle kahverengimsi, sarımsı ya da benekli renklenmeleriyle ağaç ve çalılar üzerinde iyi kamufle olurlar. Bu cinsin türleri özellikle Akdeniz havzası, Orta Doğu ve Orta Asya'nın kurak ve yarı kurak bölgelerinde çeşitlilik gösterir.

Yaprak pireleri ailesi (Cicadellidae), yarımkanatlılar takımının (Hemiptera) en kalabalık ailelerinden biridir ve dünya genelinde yirmi binden fazla tür içerir. Üyeleri genellikle birkaç milimetre boyunda, ince ve uzunca gövdeli böceklerdir. Arka bacaklarının kaval kemiği (tibia) üzerinde uzunlamasına sıralar hâlinde dizilmiş dikenler bulunur; bu yapı aileyi akraba gruplardan ayırmada kullanılan en önemli özelliklerden biridir. Güçlü arka bacakları sayesinde rahatsız edildiklerinde hızla sıçrayarak ya da uçarak kaçarlar.

Yaprak pireleri delici-emici ağız parçalarıyla bitki özsuyuyla beslenir. Türlerin bir kısmı iletim demetlerinden, bir kısmı ise yaprak dokusundaki hücrelerin içeriğinden beslenir. Dişiler yumurtalarını genellikle yumurta koyma borusuyla bitki dokusunun içine bırakır. Yumurtadan çıkan nimfler erginlere benzer, ancak kanatsızdır ve birkaç gömlek değiştirerek ergin olur; yani başkalaşım yarımdır. Ilıman bölgelerde türlerin çoğu yılda bir ya da birkaç döl verir. Erkek ve dişiler, bitki gövdesi üzerinden iletilen ve insan kulağının duyamadığı titreşim sinyalleriyle haberleşir.

Bu böcekler insanlar için zararsızdır; sokmaz ve zehirli değildir. Bazı yaprak piresi türleri ise beslenirken bitkilere virüs ve fitoplazma gibi hastalık etkenlerini taşıyabildikleri için tarımda önem taşır. Doğal ekosistemlerde ise örümcekler, kuşlar, yırtıcı böcekler ve parazitoit arılar için önemli bir besin kaynağıdır. Türlerin kesin tanımı çoğunlukla erkek eşey organlarının mikroskop altında incelenmesini gerektirir.