Ribautiana tenerrima (Herrich-schäffer, 1834)

Ribautiana tenerrima, yarım kanatlılar takımının (Hemiptera) yaprak pireleri familyasına (Cicadellidae) ait bir böcek türüdür. Tür ilk olarak Herrich-schäffer tarafından 1834 yılında bilim dünyasına tanıtılmıştır. Küçük boyutları ve gizli yaşam biçimleri nedeniyle bu tür yaprak pireleri genellikle yalnızca uzmanların dikkatini çeker; ancak bulundukları ekosistemlerde bitki ile beslenen böcek topluluklarının önemli bir parçasını oluştururlar.

Tür, küçük ve narin yapılı yaprak pirelerini kapsayan Typhlocybinae alt familyasına aittir. Bu grubun üyeleri genellikle 3–4 mm'yi geçmez, açık yeşil, sarımsı ya da beyazımsı renklidir. Çoğu türden farklı olarak floem özsuyu yerine yaprak dokusundaki hücrelerin içeriğini emerler; bu nedenle beslendikleri yapraklarda beyazımsı benekler ve solgun lekeler oluşur. Yılda birden fazla döl verebilirler ve yaz boyunca yaprakların alt yüzünde kalabalık topluluklar hâlinde görülebilirler.

Ribautiana cinsinin üyeleri yaklaşık 3 mm boyunda, soluk sarımsı ya da beyazımsı renkli, bazen turuncu ya da kırmızımsı lekeler taşıyan narin yaprak pireleridir. Türlerin çoğu gülgiller (Rosaceae) familyasından bitkilerle, özellikle böğürtlen ve ahududu gibi Rubus türleriyle ya da çeşitli ağaç ve çalılarla beslenir. Birbirine çok benzeyen türleri güvenilir biçimde ayırt etmek için erkek genital yapılarının incelenmesi gerekir.

Cicadellidae, yaklaşık yirmi bin tanımlı türüyle böcekler içindeki en kalabalık familyalardan biridir. Üyeleri genellikle birkaç milimetre boyunda, ince ve uzun gövdeli, çatı biçiminde katlanan ön kanatlara sahip böceklerdir. Arka bacaklarının kaval kemiği (tibia) üzerinde sıra hâlinde dizilmiş dikenler bulunur; bu özellik onları akraba gruplardan ayırmaya yarar. Güçlü arka bacakları sayesinde tehlike anında hızla sıçrar ya da uçarak uzaklaşırlar. Hem erginler hem de kanatsız nimfler sokucu-emici ağız parçalarıyla bitki özsuyu ile beslenir.

Yaprak pireleri bitkilerden beslenmeleri nedeniyle kendi başlarına genellikle küçük zararlara yol açar; ancak bazı türler bitki virüsleri ve fitoplazmalar gibi hastalık etkenlerini taşıyabildikleri için tarım açısından önem kazanır. Öte yandan örümcekler, kuşlar, parazitoit arılar ve yırtıcı böcekler için önemli bir besin kaynağı oluştururlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; sokmaz ve zehirli değildirler. Türlerin doğru teşhisi çoğunlukla erkek üreme organlarının mikroskop altında incelenmesini gerektirir.