Rhytidodus boluicus (Dlabola, 1970)

Rhytidodus boluicus, yarım kanatlılar takımının (Hemiptera) yaprak pireleri familyasına (Cicadellidae) ait bir böcek türüdür. Tür ilk olarak Dlabola tarafından 1970 yılında bilim dünyasına tanıtılmıştır. Küçük boyutları ve gizli yaşam biçimleri nedeniyle bu tür yaprak pireleri genellikle yalnızca uzmanların dikkatini çeker; ancak bulundukları ekosistemlerde bitki ile beslenen böcek topluluklarının önemli bir parçasını oluştururlar.

Tür, ağaçlar üzerinde yaşayan geniş başlı yaprak pirelerini içeren Idiocerinae alt familyasına aittir. Bu grubun üyeleri kısa ve geniş başlı, kama biçimli gövdeli böceklerdir. Çoğunlukla söğüt ve kavak gibi ağaçlara bağlı yaşarlar; yaprak ve genç sürgünlerin özsuyuyla beslenirler. Dişiler yumurtalarını ince dalların ya da yaprak saplarının dokusuna bırakır. Birçok türü erginler hâlinde ağaç kabukları arasında ya da yaprak döküntüsünde kışlar.

Rhytidodus cinsinin üyeleri neredeyse yalnızca kavak (Populus) türleri üzerinde yaşayan, 5–7 mm civarında, sağlam yapılı yaprak pireleridir. Renkleri genellikle yeşilimsi, kahverengimsi ya da altın sarısı tonlardadır ve bazı türlerde belirgin lekeler bulunur. Erginler yaz sonunda ortaya çıkar ve kışı ağaç kabuğu çatlaklarında ya da yakındaki iğne yapraklı ağaçlarda geçirebilir. Cins Palearktik bölgede birkaç türle temsil edilir.

Cicadellidae, yaklaşık yirmi bin tanımlı türüyle böcekler içindeki en kalabalık familyalardan biridir. Üyeleri genellikle birkaç milimetre boyunda, ince ve uzun gövdeli, çatı biçiminde katlanan ön kanatlara sahip böceklerdir. Arka bacaklarının kaval kemiği (tibia) üzerinde sıra hâlinde dizilmiş dikenler bulunur; bu özellik onları akraba gruplardan ayırmaya yarar. Güçlü arka bacakları sayesinde tehlike anında hızla sıçrar ya da uçarak uzaklaşırlar. Hem erginler hem de kanatsız nimfler sokucu-emici ağız parçalarıyla bitki özsuyu ile beslenir.

Yaprak pireleri bitkilerden beslenmeleri nedeniyle kendi başlarına genellikle küçük zararlara yol açar; ancak bazı türler bitki virüsleri ve fitoplazmalar gibi hastalık etkenlerini taşıyabildikleri için tarım açısından önem kazanır. Öte yandan örümcekler, kuşlar, parazitoit arılar ve yırtıcı böcekler için önemli bir besin kaynağı oluştururlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; sokmaz ve zehirli değildirler. Türlerin doğru teşhisi çoğunlukla erkek üreme organlarının mikroskop altında incelenmesini gerektirir.