Rhizopogon roseolus

Rhizopogon cinsi, Boletales takımının Rhizopogonaceae familyasına ait, yer altında ya da toprak yüzeyine yakın gelişen yumru biçimli mantarları kapsar. Görünüşleri nedeniyle yalancı trüf olarak da anılırlar; ancak gerçek trüflerden farklı olarak Basidiomycota şubesindedirler ve kuzu mantarı ile ladin mantarlarına (Suillus) yakın akrabadırlar. Meyve gövdesinin içi (gleba) küçük boşluklardan oluşan süngerimsi bir dokudur ve olgunlaştıkça koyulaşır.

Rhizopogon roseolus, cinsin en tanınmış türlerinden biridir. Meyve gövdesi yuvarlak ya da düzensiz yumru biçiminde, genellikle 1–5 cm çapındadır. Dış kabuğu taze hâlde beyazımsıdır; dokunulduğunda, kesildiğinde ya da havayla temas ettiğinde belirgin biçimde pembe ile kırmızımsı renge döner. Bu kızarma türün en kolay tanınan özelliğidir. İç kısım genç örneklerde beyaz ve sıkıdır, olgunlaştıkça sarımsı, sonra zeytin kahverengisi tonlara geçer. Yüzeyde ince misel kordonları bulunur.

Tür, çam ormanlarında, özellikle kumlu topraklarda yarı gömülü olarak yetişir ve ilkbahardan sonbahara kadar görülebilir. Avrupa'da geniş yayılışa sahiptir ve çam ağaçlandırmalarıyla birlikte başka kıtalara da taşınmıştır.

Cinsin üyeleri başta çamlar olmak üzere iğne yapraklı ağaçlarla ektomikorizal ortaklık kurar ve bu ağaçların fidanlarının tutunmasında büyük önem taşır; bu nedenle ağaçlandırma çalışmalarında fidanlara aşılanırlar. Sporlarını kendileri saçamadıkları için kokularıyla kemirgenleri ve diğer küçük memelileri çeker; bu hayvanlar mantarı yiyerek sporları dışkılarıyla yayar. Dünyada yüzü aşkın türü bilinir.

Genç ve içi beyaz örnekleri bazı ülkelerde, örneğin Japonya'da shōro adıyla yenen bir mantar olarak değerlendirilir. Ancak benzer türlerle karışabildiği için yalnızca uzman tarafından teşhis edilmiş örnekler tüketilmelidir.