Rhagio sordidus (Loew, 1862)

Rhagio sordidus, iki kanatlılar (Diptera) takımının Rhagionidae familyasına bağlı Rhagio cinsinde yer alan bir sinek türüdür. Tür Loew, 1862 tarafından tanımlanmıştır. Cinsin üyeleri, Türkçede bazen pusucu sinekler olarak anılan bir gruba aittir ve Palearktik bölgede yaygındır.

Rhagio türleri, ince ve uzun gövdeli, uzun bacaklı, orta boy sineklerdir. Karın genellikle sivri bir şekilde sonlanır; gövde rengi sarımsı, kahverengi veya gri tonlarda olabilir ve birçok türün kanatlarında koyu lekeler bulunur. Erginler dinlenirken çoğunlukla ağaç gövdelerine, çitlere veya yapraklara baş aşağı konar; bu davranış nedeniyle familyanın İngilizcede "pusucu sinekler" anlamına gelen bir adı vardır.

Rhagionidae larvaları toprakta, çürüyen odunda, yosun ve yaprak döküntüsü arasında yaşayan yırtıcı canlılardır; diğer böcek larvaları ve küçük omurgasızlarla beslenirler. Erginlerin beslenmesi pek iyi bilinmemekle birlikte bazılarının küçük böcekleri avladığı, bazılarının da nektar ve bitki öz suları aldığı düşünülür. Erginler en çok ilkbahar sonu ve yaz aylarında, nemli orman kenarlarında, dere boylarında ve gölgeli çalılıklarda görülür.

Rhagionidae, dünya genelinde birkaç yüz tür içeren, çoğunlukla Kuzey Yarımküre'nin ılıman bölgelerinde yayılış gösteren bir familyadır. Rhagio cinsi bu familyanın en bilinen ve en kalabalık cinslerinden biridir. Bu türler insanlara karşı zararsızdır; yırtıcı larvaları nedeniyle toprak ekosistemlerinde doğal dengenin korunmasına katkıda bulunurlar.

Bu cinsin türleri birbirine oldukça benzer; kesin tür tayini çoğu zaman kanat lekelerinin dağılımı, bacak renkleri, gövde kılları ve erkek genital yapılarının ayrıntılı incelenmesiyle yapılır. Erginler genellikle kısa ömürlüdür ve yılda tek bir döl verirler; larvalar ise toprakta bir ya da daha fazla kış geçirerek gelişimlerini tamamlar.