Rhacocleis acutangula Karabağ, 1957

Rhacocleis acutangula, düz kanatlılar (Orthoptera) takımının çalı çekirgeleri (Tettigoniidae) familyasına, Tettigoniinae alt familyasına ait bir çekirge türüdür. Tür, 1957 yılında Türk entomolog Tevfik Karabağ tarafından tanımlanmıştır. Rhacocleis cinsi, Akdeniz havzası ve çevresinde yayılış gösteren, özellikle Balkanlar, Anadolu ve Ege adalarında çok sayıda türü bulunan bir cinstir.

Bu cinsin üyeleri orta boylu, ince yapılı ve kanatları çok kısalmış, uçamayan çalı çekirgeleridir. Renkleri genellikle kahverengi, gri ya da sarımsı kahverengi tonlardadır ve sırt kalkanının yanlarında çoğunlukla açık renkli kenar şeritleri bulunur. Duyargaları çok uzundur. Erkeklerin karın ucundaki tutunma organları (serkus) türlerin ayrımında en önemli özelliklerden biridir; türün adındaki acutangula (sivri açılı) sözcüğü de muhtemelen bu tür bir yapısal özelliğe gönderme yapar. Dişilerde uzun ve hafifçe kıvrık bir yumurta koyma borusu vardır.

Rhacocleis türleri genellikle çalılıklar, makiler, kuru çayırlar ve taşlık yamaçlar gibi bitki örtüsünün sık olduğu sıcak habitatlarda yaşar. Çoğunlukla gece etkindirler ve gündüzleri çalıların ve dikenli bitkilerin içinde saklanırlar. Hem bitkisel maddelerle hem de küçük böceklerle beslenirler. Erkekler özellikle akşam ve gece saatlerinde kısa, tekrarlanan ötüşler yapar.

Uçamayan bu çekirgelerin pek çok türü dar bir alanda yaşar ve Anadolu, cinsin önemli çeşitlilik merkezlerinden biridir. Yaşam alanlarının yangınlar, tarım ve yapılaşma nedeniyle bozulması dar yayılışlı türleri olumsuz etkileyebilir. İnsanlar için tehlike oluşturmazlar ve tarımsal zararlı olarak bilinmezler. Düz kanatlılar, kuşlar, sürüngenler ve küçük memeliler için önemli bir besin kaynağıdır; bu nedenle bulundukları otlak ve çalılık ekosistemlerinde besin ağının vazgeçilmez bir parçasını oluştururlar. Ötüşleri, türlerin arazide tanınmasında da yararlı bir ipucudur.