Recilia horvathi (Then, 1896)

Recilia horvathi, yarım kanatlılar takımının (Hemiptera) yaprak pireleri familyasına (Cicadellidae) ait bir böcek türüdür. Tür ilk olarak Then tarafından 1896 yılında bilim dünyasına tanıtılmıştır. Küçük boyutları ve gizli yaşam biçimleri nedeniyle bu tür yaprak pireleri genellikle yalnızca uzmanların dikkatini çeker; ancak bulundukları ekosistemlerde bitki ile beslenen böcek topluluklarının önemli bir parçasını oluştururlar.

Tür, yaprak pirelerinin en büyük alt familyası olan Deltocephalinae içinde yer alır. Bu alt familyanın üyeleri çoğunlukla otsu bitkiler, çalılar ve ağaçlar üzerinde yaşar; birçoğu belirli bitki gruplarına bağlıdır. Dişiler yumurtalarını testere benzeri yumurta koyma borularıyla bitki dokusunun içine bırakır. Yumurtadan çıkan nimfler birkaç kez deri değiştirerek erginleşir ve iklime bağlı olarak yılda bir ya da daha fazla döl verebilir. Kışı çoğunlukla yumurta evresinde geçirirler.

Bu tür günümüzde çoğunlukla Maiestas cinsi içinde, Maiestas horvathi adıyla değerlendirilmektedir. Maiestas ve eski Recilia cinslerinin üyeleri küçük, ince yapılı, genellikle sarımsı ya da kahverengi zemin üzerinde koyu desenler taşıyan yaprak pireleridir. Bu türler başta buğdaygiller olmak üzere otsu bitkilerle beslenir ve çayır, mera ve tarla kenarı gibi açık yaşam alanlarında yaygındır. Cinsin bazı türleri pirinç gibi kültür bitkilerinde virüs taşıyıcısı olarak bilinir.

Cicadellidae, yaklaşık yirmi bin tanımlı türüyle böcekler içindeki en kalabalık familyalardan biridir. Üyeleri genellikle birkaç milimetre boyunda, ince ve uzun gövdeli, çatı biçiminde katlanan ön kanatlara sahip böceklerdir. Arka bacaklarının kaval kemiği (tibia) üzerinde sıra hâlinde dizilmiş dikenler bulunur; bu özellik onları akraba gruplardan ayırmaya yarar. Güçlü arka bacakları sayesinde tehlike anında hızla sıçrar ya da uçarak uzaklaşırlar. Hem erginler hem de kanatsız nimfler sokucu-emici ağız parçalarıyla bitki özsuyu ile beslenir.

Yaprak pireleri bitkilerden beslenmeleri nedeniyle kendi başlarına genellikle küçük zararlara yol açar; ancak bazı türler bitki virüsleri ve fitoplazmalar gibi hastalık etkenlerini taşıyabildikleri için tarım açısından önem kazanır. Öte yandan örümcekler, kuşlar, parazitoit arılar ve yırtıcı böcekler için önemli bir besin kaynağı oluştururlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; sokmaz ve zehirli değildirler. Türlerin doğru teşhisi çoğunlukla erkek üreme organlarının mikroskop altında incelenmesini gerektirir.