Purpuricenus budensis budensis (Götz, 1783)

Purpuricenus budensis budensis, teke böcekleri ailesine (Cerambycidae) ait Purpuricenus budensis türünün aday alttürüdür. Türü Götz 1783 yılında tanımlamıştır. Kırmızı kanat örtüleri üzerinde siyah lekeler taşıyan, Orta ve Güneydoğu Avrupa'dan Anadolu'ya uzanan bir yayılışa sahip bir türdür.

Purpuricenus cinsi, Cerambycinae altfamilyasına ait, göz alıcı renkleriyle tanınan teke böceklerini kapsar. Üyeleri genellikle orta boyludur; kanat örtüleri parlak kırmızı ya da turuncu kırmızı renkte olup üzerinde türe göre değişen siyah lekeler veya bantlar bulunur, baş, antenler ve bacaklar ise çoğunlukla siyahtır. Bu kırmızı-siyah renk düzeni, avcılara karşı uyarıcı bir işaret olarak yorumlanır. Larvaları meşe, erik, badem gibi yapraklı ağaçların ve çalıların ölü ya da zayıflamış dallarında, kabuk altında ve odunda gelişir. Ergin bireyler ilkbahar sonu ve yaz aylarında güneşli günlerde çiçeklerde ve dallarda görülür. Cinsin türleri özellikle Akdeniz havzası, Balkanlar, Anadolu, Kafkasya ve Orta Doğu'da çeşitlilik gösterir.

Teke böcekleri (Cerambycidae), dünyada 35.000'den fazla türü bilinen büyük bir böcek ailesidir. Aile adını, çoğu zaman vücut uzunluğuna yaklaşan ya da onu aşan uzun, segmentli antenlerinden alır. Larvaları genellikle beyazımsı, bacaksız ya da çok kısa bacaklı, silindirik yapılı kurtçuklardır ve canlı, zayıflamış veya ölü odunun, bazen de otsu bitkilerin gövde ve köklerinin içinde galeri açarak beslenir. Bu nedenle teke böcekleri ölü odunun ayrıştırılmasında ve orman ekosistemlerinde besin döngüsünde önemli rol oynar; bazı türler ise ağaç ve odun zararlısı olarak bilinir.

Ergin teke böcekleri genellikle ilkbahar ve yaz aylarında ortaya çıkar; bir kısmı çiçeklerde polen ve nektarla beslenirken bir kısmı geceleri etkindir ve ışığa gelebilir. Dişiler yumurtalarını konukçu bitkinin kabuk çatlaklarına ya da dokusuna bırakır; larva gelişimi türe ve besinin niteliğine bağlı olarak bir ile birkaç yıl sürebilir ve pupa evresi çoğunlukla larvanın açtığı galerinin sonunda geçirilir. İnsanlar için zehirli ya da tehlikeli değildir; büyük türler tutulduklarında güçlü çeneleriyle ısırabilir ve göğüs bölgesini sürterek cırıltı sesi çıkarabilir. Doğal ormanların, yaşlı ağaçların ve ölü odunun korunması bu böceklerin yaşamını sürdürmesi için önemlidir.