Pterostichus oblongoparallelus (Maran, 1932)

Pterostichus oblongoparallelus, yer böcekleri ailesinin (Carabidae) geniş Pterostichus cinsine ait bir böcek türüdür. 1932 yılında Maran tarafından tanımlanmıştır ve adı, gövdesinin uzunca ve kenarlarının birbirine paralele yakın biçimine gönderme yapar. Az bilinen ve dar yayılışlı türlerden biri olduğundan biyolojisine ilişkin ayrıntılar sınırlıdır; bununla birlikte yaşam biçimi cinsin diğer üyeleriyle büyük ölçüde benzerdir. Bu tür, yer böceklerinin Anadolu, Kafkasya ve Avrupa’da zengin çeşitlilik gösteren gruplarından birine aittir.

Pterostichus cinsi, yer böcekleri ailesinin (Carabidae) en kalabalık cinslerinden biridir ve Holarktik bölgede yüzlerce tür içerir. Bu cinsin üyeleri genellikle parlak siyah, bazen metalik bronz ya da yeşilimsi parıltılı, yassıca ve uzunca gövdeli böceklerdir. Başları ileri doğru uzanan güçlü çenelerle donanmıştır, iplik biçimli antenleri ve uzun, koşmaya uygun bacakları vardır. Kanatlıklar (elitra) üzerinde boyuna çizgiler ve çoğu türde birkaç küçük çukurcuk bulunur; göğüs plakasının (pronotum) arka köşelerindeki çukurlar türlerin ayrımında önemli bir ölçüttür.

Cinsin üyeleri toprak yüzeyinde yaşayan, ağırlıklı olarak gece etkin yırtıcılardır. Gündüzleri nemli ve serin sığınaklarda, taş ve odun parçalarının altında ya da yaprak çürüntüsünde gizlenirler. Küçük eklem bacaklılar, kurtçuklar, salyangozlar ve solucanlar başlıca avlarıdır. Hem erginler hem de toprakta yaşayan larvalar etçildir; larvalar avlarını çeneleriyle yakalayıp sindirim sıvıları yardımıyla tüketir.

Yaşam döngüleri tam başkalaşımlıdır: dişiler yumurtalarını toprağa bırakır, larvalar birkaç gömlek değiştirdikten sonra toprakta pupa olur ve yeni erginler ortaya çıkar. Pek çok tür bir yıllık döngü izler, erginler uzun yaşayabilir ve kışı toprakta geçirebilir. Ormanlarda, çayırlarda ve tarım alanlarında zararlı böcek ve sümüklü böcek sayılarını sınırladıkları için doğal denge açısından yararlı canlılar kabul edilirler. Çevre koşullarına duyarlı olduklarından ekolojik izleme çalışmalarında da sıkça kullanılırlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.