Pterostichus niger niger (Schaller, 1783)

Pterostichus niger niger, yer böcekleri ailesinden (Carabidae) iri ve tamamen parlak siyah renkli Pterostichus niger türünün aday (nominat) alt türüdür. Tür, cinsin en büyük Avrupa temsilcilerinden biridir; erginler yaklaşık 15–21 mm boyundadır. Geniş pronotumu, derin çizgili kanatlıkları ve güçlü bacaklarıyla kolayca dikkat çeker. Tür Avrupa'dan Sibirya'ya kadar uzanan geniş bir Palearktik yayılışa sahiptir ve özellikle nemli ormanlarda, orman kenarlarında ve gölgelik alanlarda yaygındır. Bu tür, yer böceklerinin Anadolu, Kafkasya ve Avrupa’da zengin çeşitlilik gösteren gruplarından birine aittir.

Pterostichus cinsi, yer böcekleri ailesinin (Carabidae) en kalabalık cinslerinden biridir ve Holarktik bölgede yüzlerce tür içerir. Bu cinsin üyeleri genellikle parlak siyah, bazen metalik bronz ya da yeşilimsi parıltılı, yassıca ve uzunca gövdeli böceklerdir. Başları ileri doğru uzanan güçlü çenelerle donanmıştır, iplik biçimli antenleri ve uzun, koşmaya uygun bacakları vardır. Kanatlıklar (elitra) üzerinde boyuna çizgiler ve çoğu türde birkaç küçük çukurcuk bulunur; göğüs plakasının (pronotum) arka köşelerindeki çukurlar türlerin ayrımında önemli bir ölçüttür.

Yer böcekleri gibi bu türler de çoğunlukla gececil avcılardır. Gündüzleri taş, kütük, ağaç kabuğu ve yaprak döküntüsü altında saklanır, karanlık çökünce toprak yüzeyinde dolaşarak av ararlar. Besinlerini başta böcek larvaları, sümüklü böcekler, solucanlar ve diğer küçük omurgasızlar oluşturur; zaman zaman leşle de beslenirler. Tehlike anında karın ucundaki bezlerden keskin kokulu savunma salgıları çıkarabilirler.

Yaşam döngüleri tam başkalaşımlıdır: dişiler yumurtalarını toprağa bırakır, larvalar birkaç gömlek değiştirdikten sonra toprakta pupa olur ve yeni erginler ortaya çıkar. Pek çok tür bir yıllık döngü izler, erginler uzun yaşayabilir ve kışı toprakta geçirebilir. Ormanlarda, çayırlarda ve tarım alanlarında zararlı böcek ve sümüklü böcek sayılarını sınırladıkları için doğal denge açısından yararlı canlılar kabul edilirler. Çevre koşullarına duyarlı olduklarından ekolojik izleme çalışmalarında da sıkça kullanılırlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.