Pterostichus anthracinus biimpressus (Küster, 1853)

Pterostichus anthracinus biimpressus, koşucu böcekler ailesine (Carabidae) ait Pterostichus cinsinin bir üyesidir. Türü Küster 1853 yılında tanımlamıştır. Bu takson, Pterostichus anthracinus türünün alt türlerinden biridir. Tür parlak siyah renkli, yaklaşık 9–12 milimetre boyunda bir böcektir ve nemli ortamları sever; göl, bataklık ve dere kenarlarında, ıslak çayırlarda yaşar. Alt türler, coğrafi olarak ayrılmış ve küçük biçimsel farklılıklar gösteren popülasyonları ifade eder.

Pterostichus cinsi, koşucu böcekler içinde en çok türe sahip cinslerden biridir ve özellikle Holarktik bölgede yüzlerce türle temsil edilir. Cinsin üyeleri genellikle orta büyüklükte, parlak siyah ya da koyu renkli, yassıca gövdeli böceklerdir. Göğüs kalkanı (pronotum) çoğunlukla dörtgenimsi olup arka kenarına yakın belirgin çukurlar taşır; elitralar boyuna çizgilidir. Türlerin ayrımı çoğu zaman pronotumun biçimi, elitralardaki noktalar ve erkek üreme organının yapısı gibi ince ayrıntılara dayanır, bu nedenle tür düzeyinde tanı genellikle uzman incelemesi gerektirir.

Cinsin türleri ormanlardan dağ çayırlarına, nemli dere kenarlarından açık arazilere kadar geniş bir yaşam alanı yelpazesinde bulunur. Erginler ve larvalar toprak yüzeyinde ya da yaprak döküntüsü içinde avlanır. Pek çok türde kanatlar körelmiş olduğundan uçamazlar; bu durum dağlık bölgelerde dar yayılışlı, yerel türlerin ve alt türlerin oluşmasına katkıda bulunur. Anadolu ve Kafkasya dağları bu açıdan zengin bir Pterostichus çeşitliliğine ev sahipliği yapar.

Koşucu böceklerin büyük bölümü hem erginken hem de larva evresinde avcıdır; böcekler, larvalar, salyangozlar ve solucanlar gibi küçük omurgasızlarla beslenir. Bu nedenle tarım alanlarında ve ormanlarda zararlı böcek popülasyonlarının doğal olarak denetlenmesinde önemli rol oynarlar. Gündüzleri taş, kütük, yaprak döküntüsü ve bitki artıkları altında saklanır, karanlık çöktükten sonra beslenmek için ortaya çıkarlar. Yaşam alanlarına sıkı bağlılıkları nedeniyle çevresel değişimlerin iyi göstergeleri sayılırlar ve ekolojik izleme çalışmalarında sıkça kullanılırlar.

Türün insanlar için bilinen bir tehlikesi yoktur; ısırmaz, zehirli değildir. Birçok koşucu böcek gibi tedirgin edildiğinde arka bedeninden keskin kokulu bir savunma salgısı çıkarabilir.