Pseudoophonus griseus (Panzer, 1797)

Pseudoophonus griseus, günümüzde genellikle Harpalus griseus adıyla da anılan, koşucu böcekler ailesine (Carabidae) ait bir türdür. Türü Panzer 1797 yılında tanımlamıştır. Erginleri yaklaşık 9–12 milimetre boyundadır; gövdesi siyah, elitraları sık ve kısa tüylerle kaplı olduğundan grimsi, mat bir görünümdedir. Bacakları ve antenleri kızılımsı sarıdır. Yakın akrabası Pseudoophonus rufipes'e çok benzer, ancak ondan daha küçüktür.

Pseudoophonus, günümüzde çoğunlukla Harpalus cinsinin bir alt cinsi olarak değerlendirilen bir gruptur. Harpalus türleri koşucu böcekler arasında alışılmadık bir beslenme biçimiyle dikkat çeker: erginler ve larvalar büyük ölçüde tohumla beslenir, ancak fırsat buldukça küçük böcekleri de yer. Pseudoophonus grubunun üyeleri, elitraları kaplayan ince, sık tüyleriyle diğer Harpalus türlerinden kolayca ayrılır; bu tüyler böceğe hafif mat, altın ya da gri bir görünüm verir.

Bu grubun türleri çoğunlukla tarlalar, nadas alanları, kumlu ya da kuru çayırlar ve yol kenarları gibi açık yaşam alanlarında yaşar. Gece etkindirler ve yaz gecelerinde ışığa sıkça gelirler. Larvalar toprakta kazdıkları tünellerde yaşar ve topladıkları tohumları buralarda depolayabilir. Yabani ot tohumlarını tüketmeleri nedeniyle tarım ekosistemlerinde yararlı sayılırlar.

Tür Avrupa'dan Kuzey Afrika'ya, Orta Asya'ya ve Doğu Asya'ya kadar uzanan geniş bir alanda yayılış gösterir ve tarım alanlarında yaygın olarak bulunur.

Koşucu böceklerin büyük bölümü hem erginken hem de larva evresinde avcıdır; böcekler, larvalar, salyangozlar ve solucanlar gibi küçük omurgasızlarla beslenir. Bu nedenle tarım alanlarında ve ormanlarda zararlı böcek popülasyonlarının doğal olarak denetlenmesinde önemli rol oynarlar. Gündüzleri taş, kütük, yaprak döküntüsü ve bitki artıkları altında saklanır, karanlık çöktükten sonra beslenmek için ortaya çıkarlar. Yaşam alanlarına sıkı bağlılıkları nedeniyle çevresel değişimlerin iyi göstergeleri sayılırlar ve ekolojik izleme çalışmalarında sıkça kullanılırlar.

Türün insanlar için bilinen bir tehlikesi yoktur; ısırmaz, zehirli değildir. Birçok koşucu böcek gibi tedirgin edildiğinde arka bedeninden keskin kokulu bir savunma salgısı çıkarabilir.