Poecilus cupreus cupreus (Linnaeus, 1758)

Poecilus cupreus cupreus, yer böcekleri ailesine (Carabidae) bağlı Poecilus cupreus türünün aday alt türüdür. Tür, Linnaeus tarafından 1758 yılında tanımlanmıştır ve Avrupa'nın en yaygın yer böceklerinden biridir. Erginler yaklaşık 1–1,3 cm boyundadır; üst yüzeyleri belirgin metalik parlaklıktadır ve renk bakırımsı, yeşil, mavimsi ya da siyaha yakın olabilir. İlk iki duyarga halkasının açık renkli olması tanımada yardımcıdır.

Tarlalar, çayırlar, meralar ve bahçeler gibi açık ve nemli yaşam alanlarını tercih eder; tarım arazilerinde sık bulunur. Gündüz de etkin olabilen hızlı bir avcıdır. Yaprak bitleri, böcek larvaları, salyangoz yumurtaları ve diğer küçük omurgasızlarla beslendiğinden tarımda yararlı bir doğal düşman olarak kabul edilir; zirai ilaçların yan etkilerini değerlendiren çalışmalarda sıkça model canlı olarak kullanılır.

Poecilus cinsi, Pterostichini oymağına aittir ve çoğunlukla metalik renkli, orta boylu yer böceklerini içerir. Yer böcekleri (Carabidae) kın kanatlılar (Coleoptera) takımının en kalabalık ailelerinden biridir ve dünya genelinde 40.000'i aşkın türü kapsar.

Yer böcekleri, çevresel değişikliklere duyarlı olmaları nedeniyle doğa koruma ve ekoloji çalışmalarında sıkça gösterge canlı olarak kullanılır. Bir bölgedeki tür bileşimi; toprak yapısı, nem, bitki örtüsü ve arazi kullanımı hakkında değerli bilgiler sunar. Bu nedenle küçük ve az bilinen türler bile yaşam alanlarının sağlığını değerlendirmede önem taşır. Tür düzeyinde doğru tanımlama ise çoğunlukla büyüteç ya da mikroskop altında yapılan ayrıntılı inceleme gerektirir.

Türün yayılışı Avrupa'dan Batı ve Orta Asya'ya uzanır. Gelişim tam başkalaşımla gerçekleşir; üreme ilkbaharda olur, larvalar toprakta yaşayarak avlanır ve yeni erginler yaz sonunda ortaya çıkar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmaz.