Platymetopius undata (De Geer, 1773)

Platymetopius undata, yarım kanatlılar takımının (Hemiptera) yaprak pireleri familyasına (Cicadellidae) ait bir böcek türüdür. Tür ilk olarak De Geer tarafından 1773 yılında bilim dünyasına tanıtılmıştır. Küçük boyutları ve gizli yaşam biçimleri nedeniyle bu tür yaprak pireleri genellikle yalnızca uzmanların dikkatini çeker; ancak bulundukları ekosistemlerde bitki ile beslenen böcek topluluklarının önemli bir parçasını oluştururlar.

Tür, yaprak pirelerinin en büyük alt familyası olan Deltocephalinae içinde yer alır. Bu alt familyanın üyeleri çoğunlukla otsu bitkiler, çalılar ve ağaçlar üzerinde yaşar; birçoğu belirli bitki gruplarına bağlıdır. Dişiler yumurtalarını testere benzeri yumurta koyma borularıyla bitki dokusunun içine bırakır. Yumurtadan çıkan nimfler birkaç kez deri değiştirerek erginleşir ve iklime bağlı olarak yılda bir ya da daha fazla döl verebilir. Kışı çoğunlukla yumurta evresinde geçirirler.

Platymetopius cinsinin üyeleri öne doğru uzamış, sivri bir baş kısmına sahip, genellikle kahverengi, pas rengi ya da sarımsı tonlarda desenli yaprak pireleridir. Ön kanatlarında açık ve koyu lekelerden oluşan dalgalı desenler bulunabilir. Bu cinsin türleri çoğunlukla ağaçlık ve çalılık alanlarda, özellikle meşe gibi ağaçların ve çalıların bulunduğu ılık, kuru yamaçlarda yaşar. Cins Avrupa'dan Orta Asya'ya kadar geniş bir alanda çok sayıda türle temsil edilir.

Cicadellidae, yaklaşık yirmi bin tanımlı türüyle böcekler içindeki en kalabalık familyalardan biridir. Üyeleri genellikle birkaç milimetre boyunda, ince ve uzun gövdeli, çatı biçiminde katlanan ön kanatlara sahip böceklerdir. Arka bacaklarının kaval kemiği (tibia) üzerinde sıra hâlinde dizilmiş dikenler bulunur; bu özellik onları akraba gruplardan ayırmaya yarar. Güçlü arka bacakları sayesinde tehlike anında hızla sıçrar ya da uçarak uzaklaşırlar. Hem erginler hem de kanatsız nimfler sokucu-emici ağız parçalarıyla bitki özsuyu ile beslenir.

Yaprak pireleri bitkilerden beslenmeleri nedeniyle kendi başlarına genellikle küçük zararlara yol açar; ancak bazı türler bitki virüsleri ve fitoplazmalar gibi hastalık etkenlerini taşıyabildikleri için tarım açısından önem kazanır. Öte yandan örümcekler, kuşlar, parazitoit arılar ve yırtıcı böcekler için önemli bir besin kaynağı oluştururlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; sokmaz ve zehirli değildirler. Türlerin doğru teşhisi çoğunlukla erkek üreme organlarının mikroskop altında incelenmesini gerektirir.