Platycleis (Squamiana) sinuata Ramma, 1951

Platycleis (Squamiana) sinuata, düz kanatlılar (Orthoptera) takımının çalı çekirgeleri ailesine (Tettigoniidae) ve Tettigoniinae alt ailesine ait bir böcek türüdür. Ramme tarafından 1951 yılında tanımlanmıştır. Tür adı Latince 'kıvrımlı' anlamına gelir. Platycleis cinsinin Squamiana alt cinsinde yer alır ve cinsin diğer üyeleri gibi orta boylu, gizli renkli bir çalı çekirgesidir.

Platycleis cinsi, Avrupa'dan Orta Asya'ya ve Kuzey Afrika'ya kadar yayılan, orta boylu, genellikle gri, kahverengi ya da zeytin tonlarında, benekli görünümlü çalı çekirgelerini içerir. Cins, kanat gelişimi, erkek kuyruk uzantıları (serkuslar) ve titillatör adı verilen çiftleşme yapılarının biçimi gibi özelliklere göre birkaç alt cinse ayrılır; bazı sınıflandırmalarda bu alt cinsler ayrı cins olarak da ele alınır. Türlerin güvenilir tanımı çoğunlukla bu ayrıntılı genital yapıların incelenmesini gerektirir.

Squamiana alt cinsi, kanatları belirgin biçimde kısalmış, pul benzeri kalıntılara indirgenmiş türleri kapsar; alt cinsin adı da bu özelliğe gönderme yapar. Üyeleri ağırlıklı olarak Anadolu ve çevresindeki kurak, otlu ve taşlık yamaçlarda yaşar.

Tettigoniidae ailesi, uzun ve ince, çoğu zaman vücut boyunu aşan antenleriyle çekirgelerden kolayca ayrılan çalı çekirgelerini kapsar. Dişilerin karın ucunda kılıç ya da orak biçimli, belirgin bir yumurta koyma borusu (ovipozitör) bulunur. İşitme organları ön bacakların kaval kemiği üzerinde yer alır; erkekler ön kanatlarını birbirine sürterek türe özgü ötüş sesleri çıkarır ve dişileri bu seslerle çeker. Tettigoniinae alt ailesi, özellikle kurak ve yarı kurak açık alanlarda, step ve dağ çayırlarında zengin tür çeşitliliği gösterir.

Bu gruptaki türler genellikle hem bitkisel maddelerle hem de küçük böceklerle beslenen karışık beslenicilerdir. Dişiler yumurtalarını ovipozitörleriyle toprağa ya da bitki dokularına bırakır; yumurtalar çoğunlukla kışı geçirir ve ilkbaharda çıkan nimfler birkaç deri değiştirme evresinden sonra yaz aylarında ergin hale gelir. Tam başkalaşım görülmez; nimfler erginlere benzer, ancak kanatları ve üreme organları gelişmemiştir. Ergin bireyler çoğunlukla yaz ortasından sonbahara kadar görülür ve yılda tek döl verirler.