Platycleis (Montana) armeniaca (Ramme, 1930)

Platycleis (Montana) armeniaca, düz kanatlılar (Orthoptera) takımının çalı çekirgeleri ailesine (Tettigoniidae) ve Tettigoniinae alt ailesine ait bir böcek türüdür. Ramme tarafından 1930 yılında tanımlanmıştır. Tür adı Ermenistan ve çevresindeki dağlık bölgeye gönderme yapar. Platycleis cinsinin Montana alt cinsinde yer alır ve cinsin diğer üyeleri gibi orta boylu, gizli renkli bir çalı çekirgesidir.

Platycleis cinsi, Avrupa'dan Orta Asya'ya ve Kuzey Afrika'ya kadar yayılan, orta boylu, genellikle gri, kahverengi ya da zeytin tonlarında, benekli görünümlü çalı çekirgelerini içerir. Cins, kanat gelişimi, erkek kuyruk uzantıları (serkuslar) ve titillatör adı verilen çiftleşme yapılarının biçimi gibi özelliklere göre birkaç alt cinse ayrılır; bazı sınıflandırmalarda bu alt cinsler ayrı cins olarak da ele alınır. Türlerin güvenilir tanımı çoğunlukla bu ayrıntılı genital yapıların incelenmesini gerektirir.

Montana alt cinsinin üyeleri çoğunlukla kısa kanatlı, uçamayan ya da zayıf uçan, dağ steplerine ve yüksek rakımlı çayırlara uyum sağlamış türlerdir. Alt cins özellikle Kafkasya, Anadolu ve İran çevresinde çok sayıda türle temsil edilir; bu türler sık otlar arasında ve çalı diplerinde saklanarak yaşar.

Tettigoniidae ailesi, uzun ve ince, çoğu zaman vücut boyunu aşan antenleriyle çekirgelerden kolayca ayrılan çalı çekirgelerini kapsar. Dişilerin karın ucunda kılıç ya da orak biçimli, belirgin bir yumurta koyma borusu (ovipozitör) bulunur. İşitme organları ön bacakların kaval kemiği üzerinde yer alır; erkekler ön kanatlarını birbirine sürterek türe özgü ötüş sesleri çıkarır ve dişileri bu seslerle çeker. Tettigoniinae alt ailesi, özellikle kurak ve yarı kurak açık alanlarda, step ve dağ çayırlarında zengin tür çeşitliliği gösterir.

Bu gruptaki türler genellikle hem bitkisel maddelerle hem de küçük böceklerle beslenen karışık beslenicilerdir. Dişiler yumurtalarını ovipozitörleriyle toprağa ya da bitki dokularına bırakır; yumurtalar çoğunlukla kışı geçirir ve ilkbaharda çıkan nimfler birkaç deri değiştirme evresinden sonra yaz aylarında ergin hale gelir. Tam başkalaşım görülmez; nimfler erginlere benzer, ancak kanatları ve üreme organları gelişmemiştir. Ergin bireyler çoğunlukla yaz ortasından sonbahara kadar görülür ve yılda tek döl verirler.