Pilosella subsp. megalomastix

Pilosella officinarum subsp. megalomastix, papatyagiller familyasından, Türkçede sıklıkla tırnak otu ya da fare kulağı sarıotu diye bilinen Pilosella officinarum türünün bir alttürüdür. Papatyagiller (Asteraceae) familyası, dünyada yirmi binden fazla türüyle çiçekli bitkilerin en büyük familyalarından biridir. Bu familyada çiçek gibi görünen yapı aslında çok sayıda küçük çiçeğin bir araya geldiği bir başçıktır; başçığın altında brakte adı verilen yeşil pullardan oluşan bir kılıf (involukrum) bulunur. Meyveler genellikle tek tohumlu aken tipindedir ve çoğu türde rüzgârla taşınmayı sağlayan tüylü bir papus taşır.

Pilosella cinsi, eskiden geniş anlamıyla Hieracium (sarıot) cinsi içinde değerlendirilen, bugün çoğunlukla ayrı bir cins olarak kabul edilen alçak boylu, çok yıllık otsu bitkileri kapsar. Üyeleri genellikle yere yatık bir yaprak rozeti oluşturur; yaprakları çoğunlukla tam kenarlı, uzunca ve yıldız biçimli tüylerle kaplıdır, alt yüzleri sık tüylü olduğundan grimsi görünebilir. Birçok türü toprak üstünde sürünen stolonlar ile yayılarak küçük topluluklar oluşturur.

Tür, Avrupa'nın büyük bölümünde ve Batı Asya'da yaygındır. Alttürler, tüylerin yoğunluğu ve uzunluğu, başçık sapındaki salgı tüyleri, stolonların ve yaprakların biçimi gibi ince ayrıntılarla birbirinden ayrılır. megalomastix alttürü de bu tür ince morfolojik farklara dayanarak tanımlanmış formlardan biridir.

Başçıklar genellikle sarı, bazen turuncu ya da kırmızımsı renkli dilsi çiçeklerden oluşur ve ilkbahar sonu ile yaz boyunca açar. Cins, kuru çayırlar, kayalık yamaçlar, orman açıklıkları ve dağ meraları gibi açık ve güneşli yerleri sever. Pilosella türleri arasında melezleşme çok yaygındır; ayrıca birçok form tohumlarını döllenme olmadan (apomiksis yoluyla) oluşturabilir. Bu nedenle cins içinde çok sayıda ara form, melez ve alttür tanımlanmıştır ve türlerin sınırlarını belirlemek uzmanlar için bile zordur. Çiçekleri arılar, sinekler ve başka böcekler tarafından ziyaret edilir; bu bitkiler böylece tozlaşmacı böcekler için nektar ve polen kaynağı olur. Olgunlaşan başçıklardan çıkan tüylü meyveler rüzgârla dağılır ve bitkinin açık alanlarda kolayca yayılmasını sağlar.