Physocephala lacera (Meigen, 1824)

Physocephala lacera, Diptera takımının Conopidae (konopid sinekler) familyasına ait bir sinek türüdür. Türün bilimsel adı ilk olarak Meigen, 1824 tarafından tanımlanmıştır. Küçük boyutlu ve genellikle uzman incelemesiyle teşhis edilebilen bu tür, Avrupa ve çevresindeki faunada yer alan sinekler arasındadır.

Physocephala cinsinin üyeleri Conopinae alt familyasına ait, ince ve uzun yapılı, karnının ön kısmı belirgin biçimde daralarak bir "bel" oluşturan sineklerdir. Bu yapıları ve siyah, kırmızımsı kahverengi ve sarı bantlı renkleriyle eşek arılarını andırırlar. Kanatlarının ön kenarı çoğunlukla koyu renklidir. Antenleri uzundur ve başın önünde ileri doğru uzanır. Bu cinsin türleri başta bombus arıları olmak üzere çeşitli arıların parazitoitleri olarak bilinir.

Conopidae familyası dünya genelinde yaklaşık 800 türle temsil edilir ve Antarktika dışındaki bütün kıtalarda yayılış gösterir. Familya üyeleri çoğunlukla arı ya da eşek arısına benzeyen görünüşleri, iri başları ve uzun, ince hortumlarıyla tanınır. Bu benzerlik, iğnesi olan böceklere öykünerek avcılardan korunmayı sağlayan bir taklit örneği olarak yorumlanır. Familya, doğadaki arı ve eşek arısı popülasyonlarının dengelenmesinde rol oynayan önemli bir doğal düşman grubudur.

Konopid sinekler parazitoit yaşam biçimleriyle böcekler arasında dikkat çeker. Dişiler, konakları olan arıları ya da eşek arılarını genellikle uçuş sırasında yakalar ve karın halkaları arasına tek bir yumurta bırakır. Yumurtadan çıkan larva konağın vücut boşluğunda beslenerek gelişir ve sonunda konağın ölümüne yol açar; pupa evresi de çoğunlukla konağın boş kalan karın kabuğu içinde geçirilir. Erginler ise çiçeklerden nektar emerek beslenir ve bu sırada tozlaşmaya da katkıda bulunabilir. Bu nedenle çiçekli çayırlar, orman kenarları ve arıların yoğun olduğu açık alanlar en sık rastlandıkları yerlerdir.