Persicaria persicaria

Persicaria persicaria, günümüzde genellikle Persicaria maculosa adıyla bilinen, madımakgiller (Polygonaceae) familyasından tek yıllık otsu bir bitkidir. Eski kaynaklarda Polygonum persicaria olarak geçer. Tür adı, yapraklarının şeftali yapraklarına benzemesinden gelir.

Madımakgiller familyası, dünyada bini aşkın türle temsil edilen ve labada, kuzukulağı, ışgın ile karabuğdayı da içeren bir bitki grubudur. Bu familyanın en belirgin özelliği, yaprak tabanında gövdeyi saran ve ochrea olarak adlandırılan zarımsı kındır. Çiçekleri genellikle küçük, taç ve çanak ayrımı olmayan bir çiçek örtüsüne sahiptir; meyve ise üç köşeli ya da mercek biçimli tek tohumlu bir fındıkçıktır.

Gövdesi dik ya da yükselici, dallı, genellikle 20–80 cm boyunda ve çoğunlukla kırmızımsıdır; boğumları hafifçe şişkindir. Yaprakları mızraksı, sivri uçlu ve çoğu zaman ortalarında belirgin koyu, hilal ya da leke biçiminde bir işaret taşır. Yaprak tabanındaki zarımsı kının kenarı kısa kirpiklidir; bu özellik onu benzer türlerden ayırmaya yardımcı olur. Çiçekleri yoğun, kısa ve silindirik dik başaklar halinde toplanır ve pembe renktedir. Meyvesi parlak siyah, mercek biçimli ya da üç köşeli küçük bir fındıkçıktır.

Tarlalar, bahçeler, yol kenarları, hendekler, nemli çukurlar ve su kıyıları gibi açık, besince zengin ve nemli toprakları tercih eder. Yaz ortasından sonbahara kadar çiçeklenir. Çok sayıda tohum üretir ve tarım alanlarında yaygın bir yabani ot olarak bilinir. Tohumları serçeler ve kınkanatlılar gibi birçok hayvan için önemli bir besin kaynağıdır.

Avrupa ve Asya kökenli olup bugün dünyanın ılıman bölgelerinin çoğunda yaygındır ve birçok kıtaya taşınmıştır. Genç yaprakları bazı yörelerde yenmiş olsa da özsuyu acımsıdır. Bitkiden geçmişte sarı boya elde edildiği de bilinmektedir.