Paussus turcicus

Paussus turcicus, kınkanatlılar (Coleoptera) takımının Carabidae (yer böcekleri) ailesine bağlı, Paussinae alt ailesinden bir böcek türüdür. Paussinae üyeleri "karınca yuvası böcekleri" olarak bilinir ve yaşamlarını karıncalarla birlikte geçirir. Paussus cinsi, çoğu Afrika ve Asya'nın tropikal bölgelerinde yaşayan yüzlerce türü kapsar; Akdeniz havzasında ise yalnızca birkaç tür bulunur.

Paussus türlerinin en dikkat çekici özelliği, birkaç halkanın kaynaşmasıyla oluşmuş, yassı ya da şişkin, garip biçimli antenleridir. Gövdeleri genellikle kızılımsı kahverengidir ve boyları birkaç milimetre ile bir santimetre arasında değişir. Antenlerde ve gövdenin bazı bölgelerinde karıncaları cezbeden salgılar üreten bezler ve tüy öbekleri bulunur.

Bu böcekler karıncaların kimyasal iletişimini taklit ederek yuvalara kabul edilir. Karıncalar böceğin salgılarını yalarken böcek karınca larvalarıyla ve bazen erişkin karıncalarla beslenir. Akdeniz'deki Paussus türleri genellikle Pheidole cinsi karıncalarla birlikte yaşar. Paussinae üyeleri, tehdit edildiklerinde karın ucundaki bezlerden sıcak ve yakıcı kimyasallar püskürterek kendilerini savunabilir.

Carabidae, dünya genelinde 40.000'i aşkın türüyle böceklerin en kalabalık ailelerinden biridir. Aile üyelerinin büyük kısmı yırtıcıdır; küçük böcekleri, böcek larvalarını, salyangozları ve solucanları avlar. Bu nedenle tarım alanlarında ve ormanlarda zararlı böcek popülasyonlarının dengelenmesinde önemli bir rol oynarlar ve çevre değişimlerine duyarlı olduklarından biyolojik gösterge olarak da kullanılırlar.

Ailenin üyeleri genellikle uzun ve ince bacaklara, iplik biçimli antenlere ve güçlü, öne doğru uzanan çenelere sahiptir. Çoğu tür gececidir; gündüzleri taş, kütük ve döküntü altında saklanır, karanlık çökünce avlanmaya çıkar. Larvalar da çoğunlukla yırtıcıdır ve toprakta ya da döküntü içinde yaşar; pupa evresi genellikle toprakta geçirilir.

Carabidae ailesindeki türlerin çoğu çevresel değişimlere hızla tepki verir; habitat kaybı, yoğun tarım ilacı kullanımı ve sulak alanların kuruması bu böceklerin popülasyonlarını olumsuz etkiler. İnsanlar için tehlikeli değildirler; bazı türler tutulduğunda savunma amacıyla kötü kokulu salgılar çıkarabilir.