Paranocaracris elegans elegans (Mishchenko, 1951)

Paranocaracris elegans elegans, Pamphagidae familyasına bağlı Paranocaracris cinsinden Paranocaracris elegans türünün bir alttürüdür. Alttürler, aynı türün coğrafi olarak birbirinden ayrılmış ve küçük biçimsel farklarla tanınan populasyonlarını ifade eder; bu çekirge grubunda ayrımlar çoğunlukla vücut oranları, renk deseni ve dış iskeletin ayrıntılı yapısı gibi özelliklere dayanır.

Pamphagidae familyası, düz kanatlılar takımının (Orthoptera) kısa antenli çekirgeler grubuna (Caelifera) ait, iri ve gövdeli yapılı çekirgeleri kapsar. Bu familyanın üyelerinin vücudu genellikle kalın, kaba yüzeyli ve pürüzlüdür; başın üst kısmı çoğu zaman sivri ya da konik bir görünüm alır. Pek çok türde kanatlar körelmiş veya tamamen kaybolmuştur, bu yüzden bireyler uçamaz ve yerde yürüyerek ya da sıçrayarak hareket eder. Renkleri çoğunlukla gri, kahverengi, toprak ve taş tonlarındadır; bu renkler hayvanın kayalık ve kurak zeminlerde kolayca gözden kaçmasını sağlar.

Bu gruptaki çekirgeler otçuldur ve başta otsu bitkiler olmak üzere çeşitli bitkilerin yapraklarıyla beslenir. Dişiler yumurtalarını toprağa, köpüksü bir salgıyla korunan paketler hâlinde bırakır. Yumurtalar genellikle kışı toprakta geçirir; ilkbaharda çıkan nimfler birkaç deri değiştirme evresinden sonra yaz aylarında ergin hâle gelir. Tam başkalaşım görülmez, nimfler küçük ve kanatsız erginlere benzer. Erkekler çoğu zaman dişilerden belirgin biçimde küçüktür. Uçamayan bu çekirgelerin yayılma yetenekleri sınırlı olduğundan, dağlık bölgelerde birbirinden ayrı populasyonlar oluşur; bu durum cins içinde çok sayıda tür ve alttür tanımlanmasının başlıca nedenlerinden biridir.

Paranocaracris cinsinin üyeleri esas olarak Anadolu, Kafkasya ve çevresindeki dağlık, kurak ve yarı kurak bölgelerde yayılış gösterir. Bu çekirgeler genellikle seyrek bitki örtüsüne sahip bozkırlarda, taşlık yamaçlarda ve dağ çayırlarında yaşar. Dar yayılışlı populasyonlar, otlak alanların bozulması, aşırı otlatma ve yaşam alanı kaybı gibi tehditlere karşı hassas olabilir. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; tarım zararlısı olarak da bilinmezler.

Kuşlar, sürüngenler ve küçük memeliler için önemli bir besin kaynağı olan bu çekirgeler, otsu bitki örtüsünün tüketilmesi ve besin maddelerinin döngüsü açısından bulundukları ekosistemlerde önemli bir rol üstlenir. Akrabaları gibi, sıcak ve güneşli saatlerde daha etkin olurlar.