Paranocaracris citripes citripes (Citripes Uvarov, 1949)

Paranocaracris citripes citripes, Pamphagidae familyasına ait Paranocaracris citripes çekirgesinin bir alttürüdür. Alttürler, aynı türün farklı coğrafi bölgelerde yaşayan ve renk, boyut ya da yapısal ayrıntılar bakımından birbirinden ayrılan popülasyonlarıdır; bu nedenle bu alttür de türün genel özelliklerini taşır.

Paranocaracris cinsi, Balkanlar ve Anadolu’da yayılış gösteren, kanatları körelmiş Pamphagidae çekirgelerini içerir ve Nocaracris cinsine yakın akrabadır. Bu cinsin üyeleri tıknaz gövdeli, kısa antenli ve toprak tonlarında renklenmiş çekirgelerdir. Genellikle bozkır, taşlık yamaç ve seyrek çalılık alanlarda yaşarlar; bazı türlerde bacak renkleri tanımlamada önemli bir özelliktir.

Pamphagidae familyası, kısa antenli çekirgeler (Caelifera) içinde yer alan ve özellikle kurak, taşlık ve dağlık yaşam alanlarına uyum sağlamış iri yapılı çekirgeleri kapsar. Bu familyanın üyeleri genellikle tıknaz gövdeli, kalın kabuklu ve pürüzlü görünümlüdür; renkleri çoğunlukla gri, kahverengi, zeytin yeşili ya da toprak tonlarındadır ve bu sayede taşlar ile kuru bitki örtüsü arasında çok iyi kamufle olurlar. Pek çok türde kanatlar kısalmış ya da tamamen körelmiştir; bu nedenle uçamazlar ve yürüyerek ya da kısa sıçrayışlarla hareket ederler.

Düz kanatlılar (Orthoptera) takımının diğer üyeleri gibi bu çekirgeler de eksik başkalaşım geçirir. Dişiler yumurtalarını yumurta koyma borusuyla toprağa, köpüksü bir salgıyla korunan paketler hâlinde bırakır. Yumurtadan çıkan nimfler erginlere benzer, ancak daha küçüktür ve kanat taslakları gelişmemiştir; birkaç gömlek değiştirdikten sonra ergin olurlar. Beslenmeleri otçuldur; çeşitli otsu bitkilerle, çalıların yapraklarıyla ve kuru bitki kısımlarıyla beslenirler. Erginler çoğunlukla ilkbahar sonu ve yaz aylarında görülür.

Uçamayan ve hareket yeteneği sınırlı olan bu tür çekirgelerin yayılış alanları genellikle dar olur; bu yüzden pek çok tür ve alttür yalnızca belirli dağ silsilelerinde ya da bölgelerde bulunur. Aşırı otlatma, tarım alanlarının genişlemesi ve yaşam alanlarının bozulması bu tür dar yayılışlı böcekler için başlıca tehditlerdir. İnsanlar için herhangi bir tehlikeleri yoktur ve tarım zararlısı olarak bilinmezler; ekosistemde kuşlar, sürüngenler ve küçük memeliler için önemli bir besin kaynağıdır.