Pachybrachis tessellatus (G. A. Olivier, 1791)

Pachybrachis tessellatus, yaprak böcekleri ailesine ait küçük bir böcek türüdür ve 1791 yılında Olivier tarafından tanımlanmıştır. Tür adı Latince “mozaik desenli” anlamına gelir ve sarımsı zemin üzerindeki dama tahtasını andıran siyah lekelere gönderme yapar. Avrupa'da ve Akdeniz çevresinde yayılış gösterir.

Pachybrachis, yaprak böcekleri ailesinin (Chrysomelidae) Cryptocephalinae alt ailesine bağlı, dünya genelinde birkaç yüz türü kapsayan büyük bir cinstir. Bu cinsin üyeleri genellikle birkaç milimetre boyunda, silindirik ya da kısa oval gövdeli böceklerdir. Başları yukarıdan bakıldığında büyük ölçüde göğüs kalkanının (pronotum) altına gizlenir. Renklenme çoğunlukla sarı ya da krem zemin üzerinde siyah leke ve desenlerden oluşur; bu desenler türden türe ve hatta aynı tür içinde değişken olduğundan tür ayrımı çoğu zaman uzman incelemesi, özellikle erkek üreme organlarının incelenmesini gerektirir.

Cryptocephalinae alt ailesinin en dikkat çekici özelliği larvaların taşıdığı koruyucu kındır. Dişi, her yumurtayı kendi dışkısından oluşturduğu bir kılıfla kaplar; yumurtadan çıkan larva bu kılıfı büyüterek taşınabilir bir kına dönüştürür ve bütün gelişimini bunun içinde geçirir. Larvalar genellikle yere düşmüş yapraklar ve bitki artıklarıyla beslenirken erginler çalı, ağaç ve otsu bitkilerin yaprak ve çiçeklerini kemirir. Pupa evresi de kının içinde tamamlanır.

Bu cinsin türleri çoğunlukla güneşli, sıcak ve kuru yaşam alanlarında; çalılıklarda, makiliklerde, orman kenarlarında ve çayırlarda bulunur. Erginler genellikle ilkbahar ve yaz aylarında etkindir, bitkiler üzerinde süpürme ağıyla kolayca toplanır ve rahatsız edildiklerinde bacaklarını gövdelerine çekerek kendilerini yere bırakırlar.

Yaprak böcekleri (Chrysomelidae), dünyada 35.000'den fazla türüyle kın kanatlılar takımının (Coleoptera) en kalabalık ailelerinden biridir. Hem larvaları hem de erginleri bitkilerle beslenir ve birçok tür yalnızca belirli bitki ailelerine ya da cinslerine bağlı yaşar. Bitkilerle kurdukları bu sıkı ilişki nedeniyle ekosistemlerde önemli bir yer tutarlar; kendileri de kuşlar, örümcekler, avcı böcekler ve parazitoit arılar için besin kaynağıdır. Bazı türler tarım ve ormancılıkta zararlı olarak bilinirken bazıları istilacı yabani otlara karşı biyolojik mücadelede kullanılır. Bu böcekler insanlar için zehirli ya da tehlikeli değildir.