Oxyethira falcata (Kj Morton, 1893)

Oxyethira falcata, tegeli sinekler takımının (Trichoptera) Hydroptilidae ailesine ait bir böcek türüdür. Morton tarafından 1893 yılında tanımlanmıştır; tür adı, erkek eşey organındaki orak biçimli çıkıntıya göndermedir.

Oxyethira, mikro tegeli sinekler olarak bilinen Hydroptilidae ailesinin geniş bir cinsidir ve dünya genelinde birçok türü bulunur. Erginleri çok küçük, ince yapılı ve dar kanatlı böceklerdir; kanatların kenarları uzun saçaklı kıllarla çevrilidir ve vücut genellikle soluk sarımsı ya da grimsi tonlardadır. Türlerin tanımlanması erkek eşey organlarının mikroskop altında incelenmesine dayanır.

Bu cinsin larvaları son evrede ipekten, saydam ve şişe biçimli, iki yanı yassılaşmış bir kılıf örer. Ağırlıklı olarak ipliksi alglerin hücre içeriğini emerek beslenirler. Oxyethira türleri çoğunlukla göller, göletler, bataklıklar ve akarsuların yavaş akan, bitkilerle kaplı kesimleri gibi durgun ya da yavaş akan sularda yaşar.

Tüm tegeli sinekler gibi yaşam döngüsü yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşan tam başkalaşım gösterir. Larva ve pupa evreleri suda, ergin evresi ise karada geçer. Erginler küçük, ince yapılı, uzun antenli ve kanatları kıllarla kaplı böceklerdir; dinlenirken kanatlarını vücutlarının üzerinde çatı biçiminde katlarlar. Genellikle alacakaranlıkta ve gece etkindirler, ışığa gelebilirler ve çoğunlukla su kenarındaki bitki örtüsünde dinlenirler. Erginlerin ömrü kısadır ve bu dönemde esas olarak çiftleşme ve yumurtlama ile uğraşırlar.

Tür Avrupa'da ve çevre bölgelerde geniş bir yayılış gösterir; Akdeniz havzasındaki akarsularda da bilinir.

Tegeli sinek larvaları tatlı su ekosistemlerinde besin zincirinin önemli halkalarındandır; balıklar ve diğer su canlıları için başlıca besin kaynakları arasında yer alırlar. Pek çok türü temiz, oksijence zengin suya bağımlı olduğu için tegeli sinekler, mayıs sinekleri ve taş sinekleriyle birlikte su kalitesinin biyolojik göstergesi olarak kullanılır. İnsanlara herhangi bir zararları yoktur. Akarsuların kirlenmesi, baraj ve su alma yapıları ile yaşam alanlarının bozulması, dar yayılışlı türler için başlıca tehditlerdir.