Ophthalmopsylla volgensis arnoldi (Wagner & Argyropulo, 1934)

Ophthalmopsylla volgensis arnoldi, Leptopsyllidae ailesine bağlı Ophthalmopsylla volgensis türünün bir alt türüdür ve 1934 yılında Wagner ve Argyropulo tarafından tanımlanmıştır.

Leptopsyllidae ailesi, ağırlıklı olarak kemirgenler ve tavşangiller üzerinde yaşayan pireleri kapsar. Aile özellikle Avrasya'nın bozkır, yarı çöl ve dağlık bölgelerinde zengin türlerle temsil edilir. Üyeleri çoğunlukla başlarında ve ilk göğüs halkasında diken dizileri taşır ve konaklarının yuvalarında yaşamaya iyi uyum sağlamıştır. Pirelerin vücudu yandan basık, kanatsız ve sert kitin bir dış iskeletle kaplıdır. Bu yapı, konak hayvanın kılları ya da tüyleri arasında hızla ilerlemelerini sağlar. Arka bacakları sıçramaya uyarlanmıştır; ağız parçaları ise deriyi delip kan emecek biçimde gelişmiştir. Yetişkinler boyca genellikle birkaç milimetreyi geçmez ve kahverengi tonlardadır. Türlerin ayrımı çoğunlukla baş ve göğüs üzerindeki taraksı diken dizileri (ktenidyumlar) ile erkek ve dişi üreme organlarının mikroskop altında incelenmesiyle yapılır.

Ophthalmopsylla cinsinin üyeleri iyi gelişmiş gözleriyle dikkat çeker ve çoğunlukla bozkır ve yarı çöl kemirgenleri, özellikle araptavşanları (Dipodidae) üzerinde yaşar. Alt türler, türün yayılış alanındaki coğrafi farklılaşmayı yansıtır. Pireler tam başkalaşım geçirir: yumurta, larva, pupa ve ergin evreleri vardır. Yumurtalar genellikle konağın yuvasına ya da barınağına düşer. Bacaksız, kurtçuk biçimli larvalar kan emmez; yuva tabanındaki organik artıklar, deri döküntüleri ve erginlerin dışkısında bulunan kurumuş kanla beslenir. Gelişimini tamamlayan larva ipek bir koza örerek pupa olur ve ergin, çoğunlukla konağın varlığını hissettiğinde kozadan çıkar. Bu nedenle pire türlerinin yaşamı konaktan çok konağın yuvası ya da sığınağıyla sıkı biçimde bağlantılıdır.

Kemirgen pireleri, konaklarının toprak altı yuvalarında ya da yuva yuvarlarında yoğunlaşır. Larvalar yuva altlığındaki organik maddelerle beslenirken erginler zaman zaman konağa çıkarak kan emer. Bu pireler ekolojik açıdan kemirgen popülasyonlarının bir parçasıdır; bazı kemirgen pireleri veba gibi zoonotik hastalıkların doğal odaklarında taşıyıcı olabildiğinden halk sağlığı ve epidemiyoloji çalışmalarında da incelenir. Bununla birlikte türlerin çoğu insanla nadiren temas eder. Türün bütünü Doğu Avrupa'dan Orta Asya'ya ve Kafkasya çevresine uzanan kurak açık alanlarda bulunur. Türkiye'nin zengin kemirgen faunası, bu aileye ait pirelerin ülkede çeşitli türlerle temsil edilmesini sağlar.