Ophiura grubei Heller, 1863

Ophiura grubei, derisidikenliler (Echinodermata) şubesinin yılan yıldızları (Ophiuroidea) sınıfında, Ophiuridae familyasına bağlı bir türdür. Akdeniz'in sığ ve orta derinlikteki yumuşak zeminli dip ortamlarından bilinen, nispeten küçük bir yılan yıldızıdır.

Ophiura cinsinin üyeleri yassı, düzgün pullarla kaplı bir diske ve görece kısa, sağlam yapılı kollara sahiptir. Kollar düzenli plakalarla örtülüdür ve kol dikenleri kısa olup kola yatık durur; bu nedenle cinsin türleri, uzun dikenli Ophiothrix türlerine göre çok daha düzgün görünür. Kolların diske bağlandığı yerde, diskin kenarında küçük tarak benzeri çıkıntı dizileri bulunur. Türler genellikle disk pullarının düzeni, bu çıkıntılar ve renk deseni gibi ayrıntılarla birbirinden ayrılır.

Cinsin üyeleri çoğunlukla kum ve çamur gibi yumuşak zeminlerde, sedimentin yüzeyinde ya da hafifçe içine gömülü olarak yaşar. Fırsatçı beslenicilerdir; zemindeki organik döküntüyü, ölü hayvan kalıntılarını ve küçük omurgasızları tüketirler. Kollarını kürek gibi kullanarak zemin üzerinde hızla ilerleyebilirler.

Yılan yıldızları, merkezi diski kollarından belirgin biçimde ayrılan derisidikenlilerdir. Kolları omur benzeri iskelet parçalarından oluşur. Ağızları diskin alt yüzündedir ve anüsleri yoktur. Eşeyler genellikle ayrıdır ve serbest yüzen larva evresi görülür. Kopan kollarını yenileyebilirler. Deniz tabanı besin ağında hem tüketici hem de balıklar ile kabuklular için av olarak önemli bir rol oynarlar.

Derisidikenliler yalnızca denizlerde yaşayan, ergin evrede beşli simetri gösteren bir hayvan grubudur ve deniz yıldızları, deniz kestaneleri, deniz hıyarları ve deniz zambakları ile akrabadır. Vücutlarında kalkerli plakalardan oluşan bir iç iskelet ve tüp ayakları çalıştıran su damar sistemi bulunur. Yılan yıldızları, dünya genelinde iki binden fazla türüyle bu şubenin en kalabalık sınıflarından biridir; kıyıdaki taş altlarından en derin okyanus çukurlarına kadar hemen her deniz ortamında görülürler. Tatlı suda yaşayan türleri yoktur ve tuzluluğun düşük olduğu ortamlarda çeşitlilikleri belirgin biçimde azalır. Hareketleri yavaş görünse de pek çok tür kollarını eşgüdümlü kullanarak şaşırtıcı bir hızla yer değiştirebilir.