Ophidiaster ophidianus (Lamarck, 1816)

Ophidiaster ophidianus, Valvatida takımının Ophidiasteridae ailesine ait, Akdeniz'de görülen renkli bir deniz yıldızıdır.

Küçük merkezi diskten çıkan beş uzun, silindirik ve uçları küt kola sahiptir; kollar neredeyse boylu boyunca aynı kalınlıktadır. Rengi genellikle turuncu, kırmızımsı ya da mor tonlardadır ve bazı bireylerde koyu lekeler görülebilir. Vücut yüzeyi ince granüllerle kaplıdır ve kadifemsi bir dokuya sahiptir. Kolların düzgün silindir biçimi, türü benzer renkli diğer Akdeniz deniz yıldızlarından ayırmada yardımcı olur.

Çoğunlukla sığ sulardaki kayalık tabanlarda ve kaya yarıklarında yaşar; sıcak suları tercih eden bir türdür. Bu ailenin üyeleri genellikle tabandaki organik örtü ve mikroorganizma tabakaları ile beslenir. Deniz yıldızları (Asteroidea), derisidikenliler (Echinodermata) şubesinin en tanınan sınıflarından biridir. Vücutları genellikle beş kollu, ışınsal simetrili bir yapıya sahiptir; derinin altında kireçli kemikçiklerden oluşan bir iskelet bulunur. Hareket, su damar sistemine bağlı yüzlerce küçük tüp ayak sayesinde sağlanır. Kopan kollarını yenileyebilme yetenekleri iyi bilinir. Çoğu türde eşeyler ayrıdır; yumurta ve sperm suya bırakılır ve döllenmeden sonra planktonda yaşayan larvalar gelişir. Deniz yıldızları bulundukları ekosistemlerde önemli yırtıcılar ve temizleyiciler olarak dip topluluklarının dengesini etkiler. Pek çok türün midesini ağzından dışarı çıkararak avını vücut dışında sindirebildiği bilinir. Kollarının ucunda ışığa duyarlı basit göz lekeleri bulunur ve bu sayede ışık ile gölgeyi algılayabilirler. Derileri üzerindeki küçük deri solungaçları gaz alışverişine yardımcı olur.

Tür Akdeniz'de ve doğu Atlantik'in sıcak kıyılarında yayılış gösterir. Türkiye kıyılarındaki dağılımı ayrıntılı olarak bilinmemekle birlikte, Akdeniz faunasının bir parçası olarak Türkiye'nin güney ve batı denizlerinde bulunması beklenir. Türün insanlar için bilinen bir tehlikesi yoktur. Deniz yıldızları sudan çıkarıldıklarında kısa sürede zarar gördüğü için doğada gözlemlendikten sonra yerinde bırakılmaları en doğrusudur.