Notidobia forsteri (H Malicky, 1974)

Notidobia forsteri, tegeli sinekler takımının (Trichoptera) Sericostomatidae ailesine ait bir böcek türüdür. Hans Malicky tarafından 1974 yılında tanımlanmıştır. Cinsin diğer üyeleri gibi koyu renkli, kıllı bir tegeli sinektir.

Notidobia, Sericostomatidae ailesine bağlı küçük bir cinstir ve türleri ağırlıklı olarak Avrupa ile Batı Asya'da yayılış gösterir. Bu cinsin erginleri orta büyüklükte, koyu kahverengi ya da siyahımsı renkte, sık kıllı tegeli sineklerdir. Türlerin ayrımı esas olarak erkek eşey organlarının yapısına dayanır ve bu nedenle uzman incelemesi gerektirir.

Sericostomatidae larvaları, kum tanelerinden örülmüş, hafifçe kıvrık ve boynuz biçimli taşınabilir kılıflar içinde yaşar. Akarsuların ve kaynak çıkışlarının kumlu ve çakıllı tabanlarında bulunurlar; çoğunlukla dibe çökmüş yaprak ve bitki artıkları ile beslenen parçalayıcılardır. Bu yönleriyle ölü organik maddenin ayrışmasına ve suda besin döngüsüne katkı sağlarlar.

Tüm tegeli sinekler gibi yaşam döngüsü yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşan tam başkalaşım gösterir. Larva ve pupa evreleri suda, ergin evresi ise karada geçer. Erginler küçük, ince yapılı, uzun antenli ve kanatları kıllarla kaplı böceklerdir; dinlenirken kanatlarını vücutlarının üzerinde çatı biçiminde katlarlar. Genellikle alacakaranlıkta ve gece etkindirler, ışığa gelebilirler ve çoğunlukla su kenarındaki bitki örtüsünde dinlenirler. Erginlerin ömrü kısadır ve bu dönemde esas olarak çiftleşme ve yumurtlama ile uğraşırlar.

Türün bilinen yayılışı Anadolu ve çevresiyle sınırlıdır; Türkiye'nin zengin tegeli sinek faunasının bir parçasıdır.

Tegeli sinek larvaları tatlı su ekosistemlerinde besin zincirinin önemli halkalarındandır; balıklar ve diğer su canlıları için başlıca besin kaynakları arasında yer alırlar. Pek çok türü temiz, oksijence zengin suya bağımlı olduğu için tegeli sinekler, mayıs sinekleri ve taş sinekleriyle birlikte su kalitesinin biyolojik göstergesi olarak kullanılır. İnsanlara herhangi bir zararları yoktur. Akarsuların kirlenmesi, baraj ve su alma yapıları ile yaşam alanlarının bozulması, dar yayılışlı türler için başlıca tehditlerdir.