Neoblemus gillerforsi (Jeanne, 1996)

Neoblemus gilleforsi, yer böcekleri (Carabidae) ailesine bağlı Neoblemus cinsinin bir türüdür. Cins, Trechini oymağına bağlı küçük yer böceklerini kapsar ve tür, Türkiye’de araştırma yapan koleopterologların topladığı örneklere dayanarak tanımlanmıştır. Bu gruptaki böcekler genellikle birkaç milimetre boyunda, kahverengimsi ya da sarımsı renkli, ince yapılı ve hızlı hareket eden canlılardır.

Bu tür hakkında ayrıntılı bilgi sınırlıdır. Yakın akrabalarında olduğu gibi nemli toprak, taş altları, yaprak döküntüsü ve kaya çatlakları gibi gizli mikrohabitatlarda yaşadığı düşünülür. Böyle türler çoğunlukla nadiren gözlenir ve ancak titiz toplama yöntemleriyle bulunur.

Bu böcekler, yer böcekleri ailesinin Trechinae altfamilyasına bağlıdır. Trechinae üyeleri genellikle çok küçük, çoğunlukla birkaç milimetre boyunda böceklerdir ve büyük, öne doğru incelen son çene palpleri ile tanınır. Altfamilya içinde nehir kıyısında yaşayan, hızlı koşan türlerin yanı sıra mağaralarda ve toprağın derin katmanlarında yaşayan, gözleri körelmiş ve rengi açılmış türler de bulunur. Hepsi küçük eklem bacaklılarla beslenen avcılardır.

Carabidae, yani yer böcekleri ailesi, dünyada kırk binden fazla türüyle kın kanatlıların en kalabalık ailelerinden biridir. Bu ailenin üyeleri genellikle uzun ve ince bacaklı, hızlı koşan, çoğunlukla gece etkin böceklerdir. Gündüzleri taş, kütük, yaprak döküntüsü ya da toprak çatlakları altında saklanır, karanlık çökünce besin aramaya çıkarlar. Larvaları da serbest yaşayan, güçlü çeneli avcılardır. Yaşam döngüsü yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşur; pupalaşma genellikle toprakta açılan küçük bir odacıkta gerçekleşir.

Yer böcekleri, salyangoz, tırtıl, yaprak biti ve başka küçük omurgasızları tükettikleri için tarım alanlarında ve doğal ekosistemlerde zararlıların doğal düşmanı olarak önemli bir rol oynar. Çevresel değişikliklere duyarlı oldukları için toprak ve habitat kalitesinin göstergesi olarak da sık kullanılırlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; ellendiklerinde bazı türler savunma amaçlı kötü kokulu salgılar çıkarabilir.