Neoaliturus alboguttata (Lethierry, 1874)

Neoaliturus alboguttata, yaprak pireleri (Cicadellidae) familyasının Deltocephalinae alt familyasına ait küçük bir türdür. Neoaliturus cinsinin üyeleri genellikle 3–4 mm boyunda, sarımsı yeşil ya da açık kahverengi tonlarında böceklerdir; tür adı alboguttata "beyaz benekli" anlamına gelir.

Ağustosböcekleri, tükürük böcekleri ve yaprak pirelerini de içine alan yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının bir üyesi olarak, delici ve emici ağız parçalarına sahiptir. Cicadellidae familyası dünyada 20.000'den fazla tanımlanmış türüyle böcekler arasında en kalabalık familyalardan biridir. Bu familyanın üyeleri arka bacaklarının kaval kemiği (tibia) üzerindeki sıra hâlinde dizilmiş dikenlerle kolayca tanınır; bu yapı, onları yakın akrabalarından ayıran en önemli özelliktir. Güçlü arka bacakları sayesinde tehlike anında hızla sıçrayarak kaçar, gerektiğinde de kısa mesafeler uçarlar.

Deltocephalinae alt familyası, yaprak pirelerinin en büyük alt familyasıdır ve üyelerinin çoğu otsu bitkilerle, özellikle buğdaygiller ve sazlarla beslenen floem emicilerdir. Neoaliturus türleri özellikle kurak ve sıcak bölgelerde, ıspanakgiller (Chenopodiaceae/Amaranthaceae) gibi otsu bitkiler üzerinde yaşar. Cinsin en bilinen üyesi Neoaliturus tenellus, şeker pancarında kıvırcık yaprak hastalığına neden olan virüsü taşıdığı için önemli bir tarım zararlısıdır. Yaprak pireleri bitki özsuyuyla beslenir; türlere göre floem, ksilem ya da yaprak dokusundaki hücre içeriğini emerler. Yumurtalarını genellikle testere benzeri yumurta koyma borusuyla bitki dokusunun içine bırakırlar. Yumurtadan çıkan nimfler erginlere benzer, ancak kanatsızdır ve birkaç kez deri değiştirerek gelişir; bu yarı başkalaşım (hemimetabol gelişim) yarım kanatlılara özgüdür. Ilıman bölgelerdeki türlerin çoğu yılda bir ya da birkaç döl verir ve kışı çoğunlukla yumurta ya da ergin evresinde geçirir. Erkekler, dişilerle iletişim kurmak için bitki gövdesi üzerinden iletilen ve insan kulağının duyamadığı titreşim sinyalleri üretir.

Cinsin üyeleri Akdeniz havzası, Orta Doğu ve Orta Asya'nın kurak bölgelerinde yaygındır. Türkiye'nin zengin yaprak piresi faunası içinde kayıtlı türler arasındadır. Yaprak pireleri çayır, step, sulak alan ve orman ekosistemlerinde besin zincirinin önemli halkalarındandır; örümcekler, yırtıcı böcekler, kuşlar ve asalak arılar için bol bir besin kaynağı oluştururlar. Bazı türler tarım açısından da önem taşır: beslenirken bitkilere fitoplazma ve virüs gibi hastalık etkenlerini taşıyabilir, yoğun popülasyonlarda doğrudan beslenme zararına yol açabilirler. Türlerin kesin ayrımı çoğu zaman erkek üreme organlarının mikroskop altında incelenmesini gerektirir; bu nedenle pek çok tür yalnızca uzmanlarca güvenilir biçimde tanımlanabilir. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.