Muscina stabulans (Fallen, 1817)

Muscina stabulans, sinekler takımının (Diptera) Muscidae familyasına bağlı Muscina cinsinin en tanınmış türüdür. İngilizcede yanlış ahır sineği anlamına gelen bir adla anılır. Tür, ilk kez Fallén (1817) tarafından tanımlanmıştır.

Ev sineğinden biraz daha iri olan bu sineğin boyu yaklaşık 7–10 mm arasındadır. Göğüs gri renkte olup üzerinde koyu boyuna çizgiler taşır; karın gri ve koyu lekeli bir desene sahiptir. Bacakların kısmen kırmızımsı sarı olması ve göğsün arka ucundaki küçük kalkanın (skutellum) ucunun açık renkli olması ayırt edici özelliklerindendir. Ağız parçaları yalayıcı-emicidir; kan emmez ve sokmaz.

Larvaları çürümekte olan bitkisel ve hayvansal maddelerde, gübrede, kompostta, dışkıda ve leşte gelişir. İleri evrelerdeki larvalar fırsatçı avcı olup diğer sinek larvalarını da yiyebilir. Erginler çürüyen maddeler, meyve ve tatlı sıvılarla beslenir; ahırlarda, kümeslerde ve evlerin çevresinde sıkça görülür. İnsan yerleşimlerine uyum sağlamış bu tür, gıdalara konarak mikroorganizmaları taşıyabildiği için hijyen açısından önem taşır. Ayrıca cesetlerde de bulunabildiğinden adli böcekbilim çalışmalarında dikkate alınan türler arasındadır. Neredeyse tüm dünyaya yayılmış, kozmopolit bir türdür ve Türkiye'de de yaygın olduğu bilinmektedir.

Muscidae familyası dünya genelinde beş bini aşkın türle sineklerin en büyük ve en yaygın gruplarından biridir. Ev sineği de bu familyaya aittir. Familyanın üyeleri tam başkalaşım geçirir: yumurtadan çıkan bacaksız, baş kısmı belirgin olmayan kurtçuklar üç larva evresinden sonra fıçı biçimli bir pupa kabuğu içinde ergin hâle dönüşür. Muscidae sinekleri doğada ayrıştırıcı, avcı ve tozlayıcı olarak önemli roller üstlenir; bazı türler ise insan yerleşimlerine uyum sağlamış olup hijyen açısından önem taşır.