Miris striatus (Linnaeus, 1758)

Miris striatus, ot tahtakuruları familyası Miridae'nin Mirinae alt familyasına bağlı, Linnaeus tarafından 1758'de tanımlanmış bir yarımkanatlı türüdür. Miris cinsinin tip türüdür ve Avrupa'nın en kolay tanınan ot tahtakurularından biridir.

Ergin bireyler yaklaşık 9–12 mm boyundadır; bu boyutuyla familyanın büyük üyeleri arasında yer alır. Vücut siyah zemin üzerinde sarı ile turuncu-kırmızımsı boyuna çizgiler taşır ve bu çarpıcı desen türü kolayca tanınır kılar. Kuneus bölümü genellikle turuncu ya da kırmızımsı renktedir. Antenleri ve bacakları uzun, vücudu uzunca ve hafif yassıdır.

Tür ağırlıklı olarak meşe, alıç, akçaağaç, fındık ve söğüt gibi yaprak döken ağaç ve çalılar üzerinde yaşar. Beslenmesi karışıktır: bitki özsuyunun yanı sıra yaprak bitleri, tırtıllar ve başka küçük böceklerin yumurta ve larvalarını da avlar; bu nedenle doğal zararlı kontrolüne katkıda bulunur. Kışı yumurta evresinde geçirir, nimfler ilkbaharda çıkar ve erginler çoğunlukla ilkbahar sonu ile yaz ortası arasında görülür. Yılda tek döl verir.

Miridae (ot tahtakuruları ya da bitki tahtakuruları), yarımkanatlılar (Hemiptera) takımının Heteroptera alt takımındaki en kalabalık familyadır ve dünya genelinde on binden fazla türü kapsar. Üyeleri genellikle küçük, yumuşak gövdeli ve narin yapılıdır; ön kanatlarda kuneus adı verilen ayrık bir bölüm bulunur, basit gözler (oseller) yoktur. Ağız parçaları bitki özsuyunu ya da küçük böceklerin vücut sıvılarını emmeye uygun, sokucu-emici bir hortum biçimindedir.

Tür Avrupa'nın büyük bölümünde yaygındır ve Palearktik bölgede doğuya doğru yayılış gösterir. Ormanlık alanlar, ağaçlıklı parklar, çit kenarları ve bahçeler başlıca yaşam alanlarıdır. İnsanlar için zararsızdır ve koruma açısından tehdit altında kabul edilmez.