Melissa subsp. altissirna

Bu kayıt, oğul otunun altissima alt türünü (Melissa officinalis subsp. altissima) temsil eder; bu alt tür daha uzun boylu olması, daha tüylü yaprakları ve tip alt türe göre çok daha zayıf, limondan çok nane ya da ot kokusunu andıran aromasıyla ayrılır. Oğul otu ya da melisa, ballıbabagiller (Lamiaceae) familyasından çok yıllık, otsu ve hoş limon kokulu bir bitkidir. Dik, dört köşeli ve dallanan gövdeleri genellikle 30–100 cm boya ulaşır.

Yaprakları karşılıklı, yumurta biçimli, kenarları iri dişli ve yüzeyi belirgin damarlıdır; ezildiğinde limonu andıran güçlü bir koku yayar. Çiçekleri küçük, beyaz ya da açık pembe-leylak renkli, iki dudaklıdır ve yaprak koltuklarında seyrek halkalar halinde dizilir. Çiçeklenme yaz aylarında gerçekleşir.

Doğal olarak orman kenarları, çalılıklar, dere kenarları ve nemli, yarı gölgeli yerlerde yetişir. Çiçekleri bal arıları tarafından çok sevilir; Latince adı da arı anlamına gelen Yunanca kelimeden türetilmiştir ve arıcılar eskiden kovanlara oğul çekmek için bu bitkiyi kullanmıştır. Türkçe adı da bu gelenekle ilişkilidir.

Tür Akdeniz havzası, Güney Avrupa, Kafkasya ve Batı Asya'ya yayılır ve Türkiye'de geniş bir alanda doğal olarak bulunur. Yaprakları yüzyıllardır bitki çayı olarak tüketilir ve tıbbi bitki olarak yetiştirilir; dünyanın birçok yerinde bahçelerde kültüre alınmıştır.

Ballıbabagillerin çiçekleri başta arılar olmak üzere birçok böcek için önemli bir nektar ve polen kaynağıdır; iki dudaklı çiçek yapısı, tozlaşmayı gerçekleştiren böceklerin alt dudağa konup çiçeğin içine girmesine uygun biçimdedir. Bu yüzden familyanın pek çok üyesi bal bitkisi olarak değer taşır. Türkiye, Akdeniz ve İran-Turan floralarının kesişiminde yer aldığından ballıbabagiller bakımından dünyanın en zengin bölgelerinden biridir ve bu familyada çok sayıda endemik takson barındırır.