Megaloceroea recticornis (Geoffroy, 1785)

Megaloceroea recticornis, yarımkanatlılar (Hemiptera) takımının otsu bitki böcekleri olarak bilinen Miridae familyasına ait bir böcek türüdür. Megaloceroea cinsinin bir üyesidir ve bilim dünyasına Geoffroy tarafından 1785 yılında tanıtılmıştır. Küçük boyu ve sade görünümü nedeniyle ancak uzmanlarca güvenilir biçimde ayırt edilebilir.

Megaloceroea, Mirinae altfamilyasının Stenodemini oymağına bağlı bir cinstir. Bu oymağın üyeleri uzun, ince ve çubuksu gövdeleri, uzun antenleri ve bacaklarıyla tanınır; çoğunlukla buğdaygiller üzerinde yaşar ve bu bitkilerin ince yapraklarına uyum sağlamış bir görünüme sahiptir.

Megaloceroea recticornis yaklaşık 8–10 milimetre boyunda, ince uzun gövdeli, açık yeşil veya samanımsı sarı renkli bir türdür; uzun antenlerinin ilk boğumu tüylüdür. Renk, mevsime ve bireyin yaşına göre yeşilden sarımsı kahverengiye değişebilir. Çayırlar, yol kenarları, tarla kıyıları ve otlaklarda çeşitli buğdaygillerin başakları ve olgunlaşmamış tohumlarıyla beslenir. Yılda bir döl verir, kışı yumurta evresinde geçirir ve erginler yaz aylarında görülür.

Tür Avrupa'da yaygındır ve Batı Asya'ya kadar uzanır; Kuzey Amerika'ya da taşınmıştır. Yoğun bulunduğu yerlerde tahıl ve yem bitkilerinde sınırlı zarara yol açabilir.

Miridae, yarımkanatlılar takımının en kalabalık familyasıdır ve dünya genelinde on binin üzerinde tür içerir. Familya üyeleri genellikle küçük, yumuşak gövdeli ve narin yapılıdır; dört boğumlu uzun antenleri, dört boğumlu hortumu ve ön kanatlarında belirgin bir kama (cuneus) bölümü bulunur. Göz noktaları (oseller) yoktur. Bu özellikler familyayı diğer kalkanlı ve çiçek böceklerinden ayırmada kullanılır.

Miridae türlerinin yaşam döngüsü yumurta, beş nimf evresi ve ergin olmak üzere eksik başkalaşım şeklindedir. Dişiler yumurtalarını testere benzeri yumurta koyma borusuyla bitki dokusunun içine bırakır. Ilıman bölgelerde türlerin çoğu yılda bir veya iki döl verir ve kışı genellikle yumurta evresinde geçirir. Bazı türler tarım zararlısı olarak bilinirken, diğerleri küçük böcekleri, akarları ve yumurtaları avlayarak doğal biyolojik mücadeleye katkıda bulunur. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.