Liriomyza sativae Blanchard, 1938

Sebze yaprak galeri sineği olarak da bilinen Liriomyza sativae, kökeni Amerika kıtası olan ve tarım ürünleri ticaretiyle Asya, Afrika ve Orta Doğu'nun birçok bölgesine yayılmış önemli bir zararlıdır. Çok sayıda familyadan bitkiyle beslenebilen polifag bir türdür; domates, biber, patlıcan, hıyar, kavun, fasulye ve diğer sebzeler başlıca konukçuları arasındadır.

Liriomyza cinsi, Agromyzidae familyasının en kalabalık cinslerinden biridir ve dünya genelinde yüzlerce tür içerir. Erginler genellikle siyah ve sarı renklidir; çoğu türde alın, yan taraflar ve sırt plakasının arka kısmındaki küçük kalkan (skutellum) sarıdır. Erginler 1,5–2,5 milimetre kadar boyda, oldukça küçük sineklerdir; türlerin birbirinden ayrımı çoğu zaman yalnızca mikroskop altında yapılabilir.

Larvalar yaprağın üst yüzeyinde, düzensiz kıvrımlı, beyazımsı galeriler açar. Ağır bulaşmalarda yapraklar kuruyarak dökülür, bitki zayıflar ve meyveler güneş yanığına daha açık hale gelir. Sıcak iklimlerde yıl boyunca çok sayıda döl verebilir ve kısa sürede kalabalık popülasyonlara ulaşabilir. Uluslararası bitki sağlığı düzenlemelerinde izlenen türlerdendir; akrabası Liriomyza trifolii ile benzer biçimde böcek ilaçlarına direnç geliştirme eğilimi taşır.

Agromyzidae, Türkçede genellikle yaprak galerisi sinekleri ya da yaprak delici sinekler olarak anılan, küçük boylu sineklerden oluşan bir familyadır. Erginler çoğunlukla birkaç milimetre uzunluğundadır; dişiler yumurta koyma borusuyla yaprak dokusunu deler, akan özsuyla beslenir ve yumurtalarını yaprağın içine bırakır. Larvalar yaprağın iki yüzeyi arasındaki dokuyu yiyerek ilerler ve arkalarında yılan gibi kıvrılan ya da leke biçiminde açık renkli galeriler bırakır. Galerinin şekli, dışkı izlerinin dizilişi ve konukçu bitki, türlerin tanınmasında çoğu zaman ergin sinekten daha kullanışlı ipuçları sağlar. Gelişimini tamamlayan larva genellikle yapraktan çıkıp toprakta ya da yaprak üzerinde pupa olur.

Bu sinekler doğada çok sayıda parazitoit arı türüne konukçuluk eder; özellikle küçük parazitoit arılar popülasyonlarını önemli ölçüde baskı altında tutar. Bu nedenle kimyasal ilaçların aşırı kullanımı doğal düşmanları azaltarak salgınların artmasına yol açabilir.