Liriomyza huidobrensis (Blanchard, 1926)

Bezelye yaprak galeri sineği olarak da bilinen Liriomyza huidobrensis, kökeni Güney Amerika olan ve bugün dünyanın birçok bölgesine yayılmış, tarımsal açıdan çok önemli bir zararlıdır. Çok sayıda familyadan bitkiyle beslenebilen polifag bir türdür; patates, bezelye, fasulye, marul, ıspanak, kereviz ve süs bitkileri başlıca konukçuları arasındadır.

Liriomyza cinsi, Agromyzidae familyasının en kalabalık cinslerinden biridir ve dünya genelinde yüzlerce tür içerir. Erginler genellikle siyah ve sarı renklidir; çoğu türde alın, yan taraflar ve sırt plakasının arka kısmındaki küçük kalkan (skutellum) sarıdır. Erginler 1,5–2,5 milimetre kadar boyda, oldukça küçük sineklerdir; türlerin birbirinden ayrımı çoğu zaman yalnızca mikroskop altında yapılabilir.

Türün larvaları galerilerini sıklıkla yaprak damarları boyunca ve yaprağın alt yüzeyine yakın açar; galeriler çoğunlukla yaprak tabanına doğru yoğunlaşır. Ağır bulaşmalarda yapraklar kuruyarak dökülür, fotosentez azalır ve özellikle patates ile sebzelerde ciddi verim kayıpları görülür. Serin iklimleri ve yüksek rakımları tercih etmesiyle akrabası Liriomyza sativae ve Liriomyza trifolii'den ayrılır. Uluslararası bitki sağlığı düzenlemelerinde karantina zararlısı olarak izlenen türlerdendir.

Agromyzidae, Türkçede genellikle yaprak galerisi sinekleri ya da yaprak delici sinekler olarak anılan, küçük boylu sineklerden oluşan bir familyadır. Erginler çoğunlukla birkaç milimetre uzunluğundadır; dişiler yumurta koyma borusuyla yaprak dokusunu deler, akan özsuyla beslenir ve yumurtalarını yaprağın içine bırakır. Larvalar yaprağın iki yüzeyi arasındaki dokuyu yiyerek ilerler ve arkalarında yılan gibi kıvrılan ya da leke biçiminde açık renkli galeriler bırakır. Galerinin şekli, dışkı izlerinin dizilişi ve konukçu bitki, türlerin tanınmasında çoğu zaman ergin sinekten daha kullanışlı ipuçları sağlar. Gelişimini tamamlayan larva genellikle yapraktan çıkıp toprakta ya da yaprak üzerinde pupa olur.

Bu sinekler doğada çok sayıda parazitoit arı türüne konukçuluk eder; özellikle küçük parazitoit arılar popülasyonlarını önemli ölçüde baskı altında tutar. Bu nedenle kimyasal ilaçların aşırı kullanımı doğal düşmanları azaltarak salgınların artmasına yol açabilir.