Leptopsylla taschenbergi taschenbergi (Wagner, 1898)

Leptopsylla taschenbergi taschenbergi, pireler takımının (Siphonaptera) Leptopsyllidae ailesine bağlı Leptopsylla taschenbergi türünün aday alt türüdür ve 1898 yılında Wagner tarafından tanımlanmıştır.

Leptopsyllidae ailesi, ağırlıklı olarak kemirgenler ve tavşangiller üzerinde yaşayan pireleri kapsar. Aile özellikle Avrasya'nın bozkır, yarı çöl ve dağlık bölgelerinde zengin türlerle temsil edilir. Üyeleri çoğunlukla başlarında ve ilk göğüs halkasında diken dizileri taşır ve konaklarının yuvalarında yaşamaya iyi uyum sağlamıştır. Pirelerin vücudu yandan basık, kanatsız ve sert kitin bir dış iskeletle kaplıdır. Bu yapı, konak hayvanın kılları ya da tüyleri arasında hızla ilerlemelerini sağlar. Arka bacakları sıçramaya uyarlanmıştır; ağız parçaları ise deriyi delip kan emecek biçimde gelişmiştir. Yetişkinler boyca genellikle birkaç milimetreyi geçmez ve kahverengi tonlardadır. Türlerin ayrımı çoğunlukla baş ve göğüs üzerindeki taraksı diken dizileri (ktenidyumlar) ile erkek ve dişi üreme organlarının mikroskop altında incelenmesiyle yapılır.

Leptopsylla taschenbergi, başta orman fareleri (Apodemus) olmak üzere küçük kemirgenlerle ilişkilidir. Aynı cinsteki Leptopsylla segnis ise ev faresinin bilinen pire türüdür. Pireler tam başkalaşım geçirir: yumurta, larva, pupa ve ergin evreleri vardır. Yumurtalar genellikle konağın yuvasına ya da barınağına düşer. Bacaksız, kurtçuk biçimli larvalar kan emmez; yuva tabanındaki organik artıklar, deri döküntüleri ve erginlerin dışkısında bulunan kurumuş kanla beslenir. Gelişimini tamamlayan larva ipek bir koza örerek pupa olur ve ergin, çoğunlukla konağın varlığını hissettiğinde kozadan çıkar. Bu nedenle pire türlerinin yaşamı konaktan çok konağın yuvası ya da sığınağıyla sıkı biçimde bağlantılıdır.

Kemirgen pireleri, konaklarının toprak altı yuvalarında ya da yuva yuvarlarında yoğunlaşır. Larvalar yuva altlığındaki organik maddelerle beslenirken erginler zaman zaman konağa çıkarak kan emer. Bu pireler ekolojik açıdan kemirgen popülasyonlarının bir parçasıdır; bazı kemirgen pireleri veba gibi zoonotik hastalıkların doğal odaklarında taşıyıcı olabildiğinden halk sağlığı ve epidemiyoloji çalışmalarında da incelenir. Bununla birlikte türlerin çoğu insanla nadiren temas eder. Tür Avrupa'da ve Batı Asya'da yayılış gösterir; alt türler coğrafi bölgelere göre ayrılır. Türkiye'nin zengin kemirgen faunası, bu aileye ait pirelerin ülkede çeşitli türlerle temsil edilmesini sağlar.