Lasioglossum sexnotatum (Kirby, 1802)

Lasioglossum sexnotatum, Halictidae ailesine bağlı Lasioglossum cinsine ait yalnız yaşayan bir arı türüdür ve 1802 yılında Kirby tarafından tanımlanmıştır. Halictidae ailesinin üyeleri, bazı türlerinin terden aldıkları tuzlarla beslenmek için insan derisine konması nedeniyle ter arıları olarak da bilinir.

Lasioglossum, dünya genelinde 1.700'ü aşkın türüyle arıların en kalabalık cinsidir. Lasioglossum sexnotatum bu cinsin görece iri türlerinden biridir. Vücudu siyah renklidir; karın halkalarının üzerinde açık renkli tüylerden oluşan lekeler bulunur. Tür adı olan sexnotatum “altı lekeli” anlamına gelir ve bu tüy lekelerine göndermede bulunur. Dişilerin karnının son halkasında, cinse özgü boyuna bir oluk bulunur.

Bu türün dişileri yuvalarını toprakta, çoğunlukla seyrek bitki örtülü, güneşli ve kumlu ya da tınlı zeminlerde kazar. Yuva tünelinin yanlarında açılan hücrelere polen ve nektardan oluşan bir besin topu bırakılır ve her hücreye bir yumurta konur. Tür, pek çok farklı bitki ailesinin çiçeklerinden polen toplayan genelci bir tozlayıcıdır. Döllenmiş dişiler kışı yuvada geçirir ve ilkbaharda yeniden etkin hâle gelir; erkekler ise yaz sonunda ortaya çıkar.

Lasioglossum sexnotatum Avrupa'dan Batı ve Orta Asya'ya kadar uzanan bir yayılışa sahiptir. Bazı Avrupa ülkelerinde azaldığı bildirilen türler arasındadır. Yalnız yaşayan arılar, yabani bitkilerin ve tarım ürünlerinin tozlaşmasında önemli rol oynar.

Böcekler, yeryüzündeki tanımlanmış hayvan türlerinin büyük bölümünü oluşturur ve hemen her kara ve tatlı su ekosisteminde bulunur. Besin zincirlerinde hem tüketici hem de kuşlar, sürüngenler, yarasalar ve diğer pek çok hayvan için temel besin kaynağı olarak yer alırlar. Bu grubun pek çok türü küçük boyutlu ve gözden kaçması kolay canlılar olduğundan, ayrıntılı yayılışları ve yaşam öyküleri çoğunlukla uzman çalışmalarıyla ortaya konur.