Lasioglossum pauxillum (Schenck, 1853)

Lasioglossum pauxillum, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının Halictidae familyasına bağlı, Lasioglossum cinsinden bir yaban arısı türüdür. Halictidae üyeleri Türkçede çoğunlukla ter arıları ya da oluk arıları olarak anılır; oluk arısı adı, dişilerin karın son halkasının sırtındaki ince, çıplak oluktan gelir. Bu oluk, Lasioglossum ve yakın akrabası Halictus cinslerinin dişilerini tanımaya yarayan en önemli özelliklerden biridir.

Cinsin üyeleri genellikle 4–10 mm boyunda, ince yapılı, siyah ya da koyu renkli arılardır; bazı türlerde gövde hafif metalik yeşil veya bronz yansımalı, bazılarında ise karın kısmen kırmızımsıdır. Karın halkalarının kenarlarında veya tabanında çoğu zaman açık renkli tüy bantları ya da lekeleri bulunur. Ön kanattaki damarlanmada dış enine damarların zayıf olması, Lasioglossum türlerini Halictus türlerinden ayırmada kullanılır. Türlerin birbirinden ayırt edilmesi ise çoğu durumda mikroskop altında nokta yoğunluğu, tüylenme ve erkek eşey organlarının incelenmesini gerektirir.

Avrupa'da ve Batı Asya'da yaygın, cinsin en küçük türlerinden biridir; adı da küçüklüğüne işaret eder. Kraliçe ve işçilerden oluşan sosyal koloniler kurar ve tarım alanları, çayırlar ve yol kenarları gibi açık alanlarda bol bulunabilir.

Ter arıları adını, insan terindeki tuzlara ilgi duyup zaman zaman tene konmalarından alır; ancak iğneleri küçük ve zayıftır, insanlar için tehlike oluşturmazlar. Lasioglossum türleri genellikle birçok farklı bitkiden polen toplayan genelci çiçek ziyaretçileridir; papatyagiller, turpgiller, gülgiller ve maydanozgiller gibi familyaların açık yapılı çiçeklerinde sıkça görülürler. Yuvalarını çoğunlukla toprağa kazdıkları tünellerde kurar, hücreleri salgıladıkları su geçirmez bir maddeyle kaplarlar. Bir kısmı yalnız yaşar, bir kısmı ise kraliçe ve işçilerden oluşan basit sosyal koloniler oluşturur.

Küçük boylarına karşın bu arılar, yabani bitkilerin ve pek çok tarım bitkisinin tozlaşmasında önemli bir paya sahiptir. Uzun etkinlik dönemleri ve geniş besin bitkisi yelpazeleri sayesinde ilkbahardan sonbahara kadar çiçeklerde görülebilirler. Toprak yuvalarının korunması, doğal bitki örtüsü ve çiçekli alanların sürdürülmesi bu arıların varlığı için belirleyicidir. Ayrıca bazı türlerin yuvalarına Sphecodes cinsinden asalak arılar yumurta bırakır.