Lasioglossum malachurum (Kirby, 1802)

Lasioglossum malachurum, zar kanatlılar takımının Halictidae familyasına ait bir oluk arısıdır. Bağlı olduğu Lasioglossum cinsi, binden fazla türüyle arılar arasında tür sayısı en yüksek cinslerden biridir ve Kuzey Yarımküre'nin ılıman bölgelerinde özellikle zengindir. Bu arılar bal arısından belirgin biçimde küçüktür ve çoğu zaman sinek ya da küçük eşek arılarıyla karıştırılır.

Bu arılar çoğunlukla küçük ve gösterişsizdir; boyları türden türe değişmekle birlikte genellikle birkaç milimetre ile bir santimetre arasındadır. Gövde siyah, kahverengimsi ya da hafif metalik parlaklıktadır ve karın halkalarında beyazımsı tüy bantları sık görülür. Erkekler dişilere göre daha ince ve uzun yapılıdır, antenleri de belirgin biçimde daha uzundur. Benzer türlerin çokluğu nedeniyle kesin tür tayini genellikle ancak uzmanlar tarafından, toplanmış örnekler üzerinde yapılabilir.

Güney ve Orta Avrupa, Kuzey Afrika ve Batı Asya'da yaygın, en iyi incelenmiş ter arılarından biridir. Belirgin biçimde sosyal yaşar: ilkbaharda kraliçe tek başına yuva kurar, ardından küçük işçiler yetiştirir ve yaz boyunca kalabalık, toplu yuvalama alanları oluşabilir. Sosyal davranışın evrimi üzerine yapılan çalışmalarda model türlerden biridir.

Ter arıları adını, insan terindeki tuzlara ilgi duyup zaman zaman tene konmalarından alır; ancak iğneleri küçük ve zayıftır, insanlar için tehlike oluşturmazlar. Lasioglossum türleri genellikle birçok farklı bitkiden polen toplayan genelci çiçek ziyaretçileridir; papatyagiller, turpgiller, gülgiller ve maydanozgiller gibi familyaların açık yapılı çiçeklerinde sıkça görülürler. Yuvalarını çoğunlukla toprağa kazdıkları tünellerde kurar, hücreleri salgıladıkları su geçirmez bir maddeyle kaplarlar. Bir kısmı yalnız yaşar, bir kısmı ise kraliçe ve işçilerden oluşan basit sosyal koloniler oluşturur.

Yaban arıları arasında sayıca en baskın gruplardan biri olan Lasioglossum türleri, ekosistemlerde tozlaşma hizmetinin önemli bir bölümünü üstlenir. Bal arısının az uğradığı küçük çiçekli yabani bitkiler için özellikle değerlidirler. Habitat kaybı, tarım ilaçları ve yuvalama alanlarının ortadan kalkması bu arıları etkileyen başlıca tehditlerdir. Türkiye, Akdeniz ve İran-Turan bölgelerinin kesişiminde yer aldığından cinsin çok sayıda türünü barındıran zengin bir ülkedir.