Lasioglossum indistinctum (Crawford, 1906)

Lasioglossum indistinctum, Halictidae (ter arıları) familyasında yer alan ve dünyanın en kalabalık arı cinslerinden biri olan Lasioglossum içinde sınıflandırılan küçük bir yaban arısıdır. Zar kanatlılar (Hymenoptera) takımına bağlı bu cins, dünya genelinde binden fazla türle temsil edilir ve hemen her karasal ortamda karşımıza çıkar. Dişilerin karın ucundaki ince, tüysüz oluk grubun belirgin bir tanı özelliğidir.

Bu arılar çoğunlukla küçük ve gösterişsizdir; boyları türden türe değişmekle birlikte genellikle birkaç milimetre ile bir santimetre arasındadır. Gövde siyah, kahverengimsi ya da hafif metalik parlaklıktadır ve karın halkalarında beyazımsı tüy bantları sık görülür. Erkekler dişilere göre daha ince ve uzun yapılıdır, antenleri de belirgin biçimde daha uzundur. Benzer türlerin çokluğu nedeniyle kesin tür tayini genellikle ancak uzmanlar tarafından, toplanmış örnekler üzerinde yapılabilir.

Tür, 1906 yılında Crawford tarafından tanımlanmıştır. Az çalışılmış türlerden biridir; adı, yakın akrabalarından güçlükle ayırt edilen görünüşüne işaret eder ve tanımlanması ancak ayrıntılı morfolojik incelemeyle mümkündür.

Lasioglossum türlerinin büyük çoğunluğu toprakta yuva yapar. Dişiler çıplak ya da seyrek bitkili, güneş alan zeminlerde dikey bir tünel kazar ve yan kollar ucundaki hücrelere polen ile nektardan hazırlanan bir besin topağı bırakıp üzerine yumurtlar. Larva bu besinle gelişir, hücrede pupa olur ve ergin olarak çıkar. Cins, sosyal davranışların evrimini incelemek açısından özel bir öneme sahiptir: bazı türler tamamen yalnız yaşarken, bazıları bir kraliçe ile ondan küçük işçilerden oluşan basit sosyal koloniler kurar; bu davranış bölgeye ve iklime göre aynı tür içinde bile değişebilir. Çiftleşmiş dişiler genellikle kışı toprak altında geçirir ve ilkbaharda yuvalarını kurar.

Yaban arıları arasında sayıca en baskın gruplardan biri olan Lasioglossum türleri, ekosistemlerde tozlaşma hizmetinin önemli bir bölümünü üstlenir. Bal arısının az uğradığı küçük çiçekli yabani bitkiler için özellikle değerlidirler. Habitat kaybı, tarım ilaçları ve yuvalama alanlarının ortadan kalkması bu arıları etkileyen başlıca tehditlerdir. Türkiye, Akdeniz ve İran-Turan bölgelerinin kesişiminde yer aldığından cinsin çok sayıda türünü barındıran zengin bir ülkedir.