Lactarius subdulcis

Lactarius subdulcis, kayın ormanlarının en yaygın ve en sık görülen sütlü mantarlarından biridir. Küçük ya da orta boylu bir türdür; şapkası kırmızımsı kahverengi ya da tarçın renginde, mat yüzeylidir ve çoğunlukla ortasında küçük bir çıkıntı taşır. Lamelleri soluk krem-pembemsi, sapı şapkaya benzer renkte ve aşağıya doğru koyulaşır. Kesildiğinde beyaz bir süt salgılar; bu süt renk değiştirmez, tadı başlangıçta hafif tatlımsı, ardından hafifçe acımtırak olur ve türün adı da bu özelliğe gönderme yapar. Başta kayın olmak üzere yapraklı ağaçların altında yaz sonundan sonbahar sonuna kadar yetişir ve Avrupa’da geniş yayılışa sahiptir. Mutfak değeri düşüktür.

Lactarius cinsinin bütün üyeleri gibi bu türün de şapkası ya da lamelleri kırıldığında veya kesildiğinde süt adı verilen bir sıvı salgılanır. Sütün rengi, havayla temas edince renk değiştirip değiştirmemesi ve tadı, türlerin ayırt edilmesinde en önemli özelliklerdendir. Etin kolayca ve tebeşir gibi kırılması, iç yapısını oluşturan küre biçimli hücreler ve sporların yüzeyindeki amiloid süslemeler, cinsi yakın akrabası Russula ile birlikte Russulaceae familyasında bir araya getirir.

Sütlü mantarlar ağaçların kökleriyle ektomikoriza adı verilen bir ortak yaşam ilişkisi kurar: mantar ipliksi hifleriyle ağaca topraktan su ve mineral madde taşınmasına yardım eder, karşılığında ağaçtan fotosentezle üretilmiş şeker alır. Bu yüzden her tür belirli ağaç cinslerine bağlıdır ve meyve gövdeleri genellikle yaz sonundan sonbahar sonuna kadar, yağışlı dönemlerde ortaya çıkar. Orman ekosistemlerinde ağaçların sağlıklı gelişmesinde önemli rol oynarlar.

Sütlü mantarların bir kısmı yenilebilir, birçoğu ise acı ya da yakıcı tadı nedeniyle yenmez veya mide-bağırsak rahatsızlıklarına yol açar. Birbirine benzeyen türlerin ayrımı çoğu zaman uzmanlık ve mikroskobik inceleme gerektirdiğinden, kesin teşhis yapılmadan hiçbir yabani mantar toplanıp yenmemelidir.